Favoret e Ramës për servilët e tij/ Blendi Gonxhe merr për 30 vite MobAL-in shtetëror, që qeveria e financoi me 22 milionë euro nga buxheti

Në Shqipërinë e Edi Ramës, besnikëria politike ngre gjithnjë e më shumë pikëpyetje për mënyrën se si shpërndahen mundësitë ekonomike dhe pasuritë publike. Në qendër të një tjetër historie që lidh pushtetin me interesat private është ministri Blendi Gonxhe, kompania e themeluar prej tij, “Albarent”, dhe shoqëria shtetërore e transportit “MobAL”, e cila, pasi u financua me 22 milionë euro nga buxheti, po përgatitet t’i jepet me PPP për 30 vite kompanisë së bashkëshortes së ministrit.

Sipas një investigimi të publikuar nga Pamfleti, procedurat kanë nisur në tetor 2026, në kulmin e protestave kundër qeverisë, ndërsa ministritë përgjegjëse kanë dhënë miratimet përkatëse. Nëse kjo procedurë përfundon me kontratë, një aktivitet i krijuar dhe financuar nga shteti do të administrohet për tre dekada nga një subjekt privat i lidhur familjarisht me një anëtar të kabinetit qeveritar.

Çfarë është MobAL dhe përse u krijua?

MobAL nuk është një kompani e zakonshme transporti. Ajo u krijua me vendimin nr. 554 të Këshillit të Ministrave, më 1 tetor 2025, si shoqëri aksionare me 100% kapital shtetëror dhe u regjistrua në QKB më 29 dhjetor 2025, me kapital fillestar 10 milionë lekë.

Objekti i saj përfshin transportin publik të udhëtarëve, transportin e nxënësve dhe punonjësve arsimorë, administrimin e stacioneve dhe parqeve të autobusëve, infrastrukturën e karikimit elektrik, sistemet elektronike të biletave dhe shërbime të tjera të lidhura me transportin.

Përveç financimit publik, MobAL ka të parashikuara edhe burime të ardhurash nga biletat, tarifat e operatorëve dhe shërbimet që ofron.

Pra, shteti krijoi një shoqëri me mundësi të gjera veprimtarie dhe burime të ardhurash në një sektor ku qytetarët paguajnë çdo ditë për shërbimet që marrin.

Nga krijimi i kompanisë te 22 milionë eurot dhe PPP-ja 30-vjeçare

Historia bëhet edhe më interesante kur shihet kronologjia.

Në tetor 2023, kur Blendi Gonxhe drejtonte sektorin e transportit, dhe më pas në qershor 2025, si ministër, ai kishte propozuar krijimin e një shoqërie shtetërore për transportin e udhëtarëve, mallrave, shërbimet taksi dhe administrimin e aktiviteteve të transportit.

Në tetor 2025, qeveria Rama miratoi krijimin e MobAL-it.

Në shtator 2026, sipas informacionit të publikuar, Ministria e Financave i transferoi kësaj shoqërie 22 milionë euro nga buxheti i shtetit, megjithëse kompania nuk kishte zhvilluar ende aktivitetin për të cilin ishte krijuar.

Vetëm një muaj më vonë, “Albarent” paraqiti propozimin për marrjen me PPP të MobAL-it, me afat administrimi 30 vite.

Këtu lind pyetja që qeveria duhet t’u përgjigjet qytetarëve: Përse shteti krijon një kompani, e financon me miliona euro nga taksat e shqiptarëve dhe më pas përgatitet t’ia kalojë administrimin për 30 vite një biznesi privat të familjes së ministrit?

Dhe çfarë përfiton konkretisht publiku nga kjo marrëveshje, në raport me përfitimet që mund të sigurojë kompania private?

Albarent, biznesi që Gonxhe ia kaloi bashkëshortes

Lidhja mes ministrit dhe kompanisë private nuk është një hamendësim.

Sipas historikut të regjistrit tregtar, “Albarent” është themeluar më 4 shtator 2009 nga Blendi Gonxhe, i cili zotëronte 100% të kuotave.

Në korrik 2010, administratore u emërua bashkëshortja e tij, Elda Gonxhe, ndërsa më 11 janar 2024, ministri i dhuroi asaj të gjitha kuotat e shoqërisë.

Kompania operon pikërisht në sektorin e transportit, përfshirë transportin urban, autobusët, shërbimet taksi dhe dhënien me qira të automjeteve.

Sipas të dhënave financiare të publikuara në OpenCorporates Albania, në vitin 2024 Albarent realizoi rreth 165.7 milionë lekë xhiro dhe 40.1 milionë lekë fitim para tatimit.

Pra, kemi një kompani private të themeluar nga ministri, tashmë në pronësi të bashkëshortes së tij, që kërkon të marrë administrimin e një kompanie shtetërore në të njëjtin sektor ku ai ka ushtruar funksione drejtuese publike.

Ndryshimi i emrit të pronarit në regjistrin tregtar nuk e zhduk lidhjen familjare dhe as detyrimin për të respektuar ligjin për konfliktin e interesave.

Ku qëndron problemi ligjor?

Përtej debatit politik, kjo histori ngre çështje konkrete të ligjshmërisë.

Ligji nr. 9367/2005 për parandalimin e konfliktit të interesave parashikon kufizime për lidhjen e kontratave publike me zyrtarë të caktuar dhe persona të lidhur me ta, përfshirë bashkëshortët.

Kjo e bën pronësinë e Albarent-it nga Elda Gonxhe një element thelbësor në shqyrtimin e ligjshmërisë së një kontrate të mundshme PPP.

Ndërkohë, procedura është paraqitur si propozim i pakërkuar nga kompania private.

Ndryshimet ligjore të vitit 2019 kishin kufizuar përdorimin e propozimeve të pakërkuara, duke mos përfshirë transportin publik rrugor ndër sektorët e lejuar. Edhe kuadri i ri ligjor për PPP-të, i miratuar me ligjin nr. 88/2025, përcakton procedura për identifikimin e projekteve, konkurrimin dhe parandalimin e konfliktit të interesit.

Prandaj, miratimi i një procedure që favorizon një kompani të lidhur me familjen e ministrit ngre pikëpyetje serioze për respektimin e këtyre dispozitave.

Për më tepër, transferimi i pretenduar i 22 milionë eurove është shoqëruar me akuza për mungesë të detajimit të shpenzimeve dhe destinacionit konkret të fondeve.

Në qendër të kësaj historie qëndrojnë paratë publike, një kompani shtetërore dhe interesat private të familjes së një ministri.

Sulltani dhe favoret për besnikët e tij

Në aspektin politik, historia e MobAL-it merr një kuptim edhe më domethënës.

Ndërsa qytetarët protestojnë kundër qeverisë, shërbimeve të dobëta dhe mënyrës se si administrohen paratë e tyre, në zyrat e ministrive vijojnë procedurat për një PPP 30-vjeçare që lidhet me biznesin e familjes së një ministri.

Dhe këtu hyn në lojë ajo që prej kohësh karakterizon marrëdhëniet politike brenda pushtetit të Ramës: rëndësia e besnikërisë ndaj kryeministrit.

Në oborrin politik të “sulltanit”, ministrat që i qëndrojnë pranë mund të vazhdojnë të gëzojnë besimin dhe mbështetjen e tij, ndërsa ata që e zhgënjejnë përballen me një trajtim krejt tjetër.

Nëse një kompani e familjes së ministrit përfiton administrimin për 30 vite të një aktiviteti shtetëror të financuar me miliona euro, nuk mjafton që qeveria ta paraqesë këtë thjesht si partneritet publik-privat.

Qytetarët kanë të drejtë të dinë se ku mbaron interesi publik dhe ku fillon interesi privat i njerëzve të pushtetit.

Dhe, meqë jemi te favoret e “sulltanit” për besnikët e tij, mbetet për t’u parë çfarë do të rezervojë Rama për Taulant Ballën.

Kush paguan dhe kush përfiton?

Qytetarët financojnë kompaninë, qeveria administron vendimmarrjen dhe biznesi i lidhur me familjen e ministrit kërkon ta marrë për 30 vite.

Në një vend ku qytetarët kërkojnë llogari për përdorimin e taksave të tyre, një marrëveshje e tillë nuk mund të kalojë pa transparencë, pa sqarimin e konfliktit të interesit dhe pa përgjigje për përfitimin real të shtetit.

Sepse shërbimet publike dhe paratë e buxhetit nuk janë pronë e kryeministrit, që të trajtohen si favore për njerëzit e oborrit të tij.