Protesta nuk mbaroi; Mbaruan iluzionet e pushtetit

Mund të jetë lodhur një marshim. Mund të kenë heshtur disa zëra. Mund të jenë zhgënjyer disa njerëz. Mund të jenë bërë gabime. Mund të jenë konsumuar forma të caktuara proteste.

Por protesta nuk ka qenë kurrë vetëm sheshi.

Ajo nisi në momentin kur qytetarët pushuan së besuari se pushteti është i paprekshëm. Dhe kjo nuk zhbëhet me një protestë më të vogël, me një organizator më pak apo me një lajm që shpall çdo mbrëmje se “gjithçka mbaroi”.

Pushteti mund të kapë një mikrofon. Mund të lodhë një marshim. Mund të përçajë një grup. Mund të blejë disa zëra. Por nuk e kthen dot pas një popull që ka kuptuar se çfarë po ndodh.

Sepse njerëzit nuk dolën në rrugë vetëm për një thirrje.

Dolën sepse kuptuan se nuk po humbnin vetëm para publike. Po humbnin pronën, bregdetin, institucionet, drejtësinë dhe besimin se shteti punon për ta.

Kjo është arsyeja pse propaganda nuk funksionon më si dikur.

Protesta nuk matet vetëm me sa veta janë sot në bulevard. Matet me sa veta nuk besojnë më propagandën që besonin dje.

Dhe pikërisht këtu pushteti ka humbur më shumë.

Ka humbur bindjen se qytetari harron shpejt. Ka humbur monopolin mbi informacionin. Ka humbur frikën që prodhonte vetëm me arrogancë. Mbi të gjitha, ka humbur idenë se mund të bëjë gjithçka pa paguar kosto.

Ndoshta protesta nuk do të ketë gjithmonë të njëjtën formë.

Ndoshta nuk do të ketë të njëjtët njerëz në krye.

Ndoshta nuk do të ketë të njëjtin ritëm.

Por kjo nuk ka më rëndësi.

Sepse njerëzit që u zgjuan një herë nuk kthehen lehtë në gjumë.

Protesta nuk mbaroi.

Mbaroi vetëm koha kur pushteti mendonte se shqiptarët nuk kuptonin!