Parku i Butrintit është “kurbani” i rradhës i keqmenaxhimit të pasurive të vendit nga qeveria shqiptare. Qeveria ka vendosur që t’i japë Butrintit për manaxhim një fondacioni të huaj, i cili do ta mbajë për një periudhë 10-vjeçare.
Kështu, fondacioni ka të drejtën për menaxhimin e Butrintit, për të përcaktuar çmimin e biletave dhe dhënien në përdorim të të gjitha formave të trashëgimisë dhe pasurisë kulturore. Ndërkohë nuk ka munguar një reagim nga historiani i njohur Auron Tare në rrjetet e tij sociale në lidhje me çështjen e Butrintit. Në një postim në Facebook ai ka ndarë nenin numër 17 të Konventës së Parisit në 1972.
Gjithashtu Tare shkruan se Konventa tregon qartësisht se Fondacioni nuk mund të jetë administrator por nxitës të donacioneve për Qendrat e Trashëgimisë Kulturore.
Postimi i plotë i Auron Tares:
FAKT
Ne Ndihme te Ministrise se Kultures dhe Komisionit te Mediave per ceshtjen BUTRINTI, me poshte mund te lexoni nenin 17 te Konventes se Parisit te 1972 UNESCO.
Qartesisht kjo Konvente thote se Fondacionet nuk mund te jene administratore por nxitese te donacioneve per qendrat e Trashegimise Kulturore. PIKE
Kujtojmë që edhe më herët ish-drejtori i Parkut Kombëtar të Butrintit, Auron Tare, ka kritikuar publikisht planin e qeverisë për t’i kaluar një subjekti të huaj menaxhimin e Butrintit. Sipas tij, kjo është një mënyrë e gabuar për të menaxhuar pasurinë e vendit.
“Butrinti sot konsiderohet si modeli më i suksesshëm që ka pasur trashëgimia kulturore. Dhënia në menaxhimin për një fondacion të huaj nuk ka sens ose duhet shpallim që ky model është i dështuar ose ka diçka që kërcet dhe nuk bën sens”, është shprehur Tare.
