Presidenti imagjinar dhe takimet imagjinare: Begaj do të zgjidhë krizën?!

Shqipëria paska pasur një zgjidhje për krizën gjatë gjithë kësaj kohe. Ne thjesht nuk e dinim. Quhet Bajram Begaj dhe, pas afro pesë muajsh protestash, ka zbuluar instrumentin e tij të madh presidencial: takimet!

137 ditë protestash, tensione, përplasje, qytetarë të plagosur dhe akuza për dhunë policore. Ndërsa vendi ziente, Presidenti ynë imagjinar qëndronte thuajse i padukshëm. Por tani që situata ka arritur kulmin, ka vendosur të marrë në dorë frenat e Republikës. Jo me ndonjë nismë konkrete, të paktën jo deri tani. Me takime.

Dhe jo dosido! Takime me studentët dhe krerët e komuniteteve fetare.

Çfarë fati kemi pasur dhe nuk e paskemi ditur! Po ta kishim zbuluar më herët këtë talent të Presidentit për të organizuar takime, ndoshta nuk do të na duheshin pesë muaj protesta!

Sipas raportimeve, Begaj ka takuar dy grupe protestuesish, të cilët i kanë kërkuar shpërndarjen e Parlamentit dhe krijimin e një qeverie tranzitore njëvjeçare. Ndërkohë, për të dielën, më 18 tetor, ka thirrur në Presidencë edhe krerët e komuniteteve fetare.

Por këtu fillon komedia.

Studentët kanë muaj që protestojnë. Kanë kërkuar përgjigje, kanë ngritur akuza ndaj qeverisë dhe kanë kritikuar edhe mungesën e reagimit të Begajt. Nuk kanë pritur ndonjë ftesë presidenciale për të shprehur pakënaqësinë e tyre.

Ndërkohë, ditët e fundit kanë reaguar edhe përfaqësuesit fetarë.

Arqipeshkëvi Giovanni Peragine ka kërkuar përgjegjësi nga autoritetet dhe vendime të vështira në interes të vendit. Dom Vlash Palaj ka ngritur çështjen e dorëheqjeve në mazhorancë dhe opozitë. Myftiu Muhamed Sytari ka dënuar dhunën ndaj të rinjve, ndërsa Këshilli Ndërfetar ka bërë thirrje për drejtësi, përgjegjësi dhe dialog.

Pra, të gjithë e kanë thënë publikisht atë që mendojnë. Studentët prej muajsh, përfaqësuesit fetarë ditët e fundit.

Tani na mbetet të zbulojmë çfarë do t’u thotë Presidenti ynë imagjinar në takimet e tij imagjinare.

Do t’i pyesë studentët nëse janë të pakënaqur? Do t’i pyesë përfaqësuesit fetarë nëse janë të shqetësuar? Apo do t’u shpjegojë se situata është e tensionuar dhe se duhet qetësi?

Sepse, për këtë të fundit, Begaj ka një përvojë të jashtëzakonshme. Më 14 tetor, pas 137 ditësh protestash, u kujtua të na shpjegonte rëndësinë e dialogut dhe vetëpërmbajtjes.

Faleminderit, zoti President! Po të mos na e kishit thënë ju, nuk do ta kishim marrë vesh kurrë që dialogu është i rëndësishëm.

Por tani, përtej ironisë, lind një pyetje fare e thjeshtë: Çfarë do të zgjidhë konkretisht Bajram Begaj?

Studentët kërkojnë shpërndarjen e Parlamentit dhe qeveri tranzitore. Presidenti nuk mund ta shpërndajë Kuvendin thjesht sepse ia kërkojnë protestuesit dhe as të emërojë sipas dëshirës një qeveri tranzitore.

Përfaqësuesit fetarë kanë bërë thirrje publike për përgjegjësi, drejtësi dhe vendime konkrete. Nuk është bërë e ditur se çfarë propozimi ka Begaj për t’u dhënë përgjigje këtyre shqetësimeve.

Atëherë, për çfarë po mblidhemi?

Për të konstatuar krizën? Për të dëgjuar edhe një herë kërkesat që tashmë i njeh gjithë vendi? Për të bërë fotografitë e radhës, për të shpërndarë një komunikatë dhe për të deklaruar se Presidenti zhvilloi një takim konstruktiv?

Sepse një takim pa një objektiv të qartë dhe pa hapa konkretë rrezikon të mbetet pikërisht kaq: një takim.

Dhe çfarë ironie! Një President që për 137 ditë nuk pati një reagim publik të krahasueshëm me përmasat e krizës, tani kërkon të bëhet dëgjuesi i saj kryesor.

Zoti Begaj, ku ishit kur studentët kërkonin prej muajsh një përgjigje institucionale? Ku ishit përpara se tensionet të përshkallëzoheshin? Përse nuk i thirrët atëherë këto takime? Përse u desh që vendi të arrinte deri këtu?

Kushtetuta ju njeh si kreun e shtetit dhe përfaqësuesin e unitetit të popullit. Jo si organizatorin e ceremonive të pajtimit pasi të gjithë janë lodhur duke kërkuar përgjigje.

Sigurisht, dialogu është i nevojshëm. Por dialogu nuk bëhet zgjidhje vetëm sepse Presidenti vendos ta fusë në kalendarin e tij.

Dhe këtu qëndron gjithë absurditeti: pas afro pesë muajsh, problemi nuk është se Begaj nuk ka me kë të flasë. Problemi është se ende nuk dimë çfarë ka ndërmend të bëjë me atë që do të dëgjojë.

Ndoshta takimet do të sjellin ndonjë nismë konkrete. Deri tani, megjithatë, kemi njoftimet për takime dhe asnjë zgjidhje të shpallur.

Kështu që, zoti President imagjinar, mirë se u rikthyet në Republikën që përfaqësoni!

Studentët janë ende këtu. Kriza është ende këtu. Kërkesat janë ende këtu. Edhe përfaqësuesit fetarë tashmë kanë folur.

Të gjithë kanë diçka për të thënë.

Vetëm një gjë nuk kemi dëgjuar ende: Çfarë zgjidhjeje ka vetë Bajram Begaj?

Sepse nëse e gjithë përgjigjja e Presidencës për pesë muaj protestash është një tryezë, disa karrige dhe një fotografi zyrtare, atëherë kemi zbuluar vërtet një mënyrë imagjinare për të zgjidhur një krizë shumë reale.