Në Shqipëri, arkitektët e dalluar nga “revolucioni i flamingove” po fshehin kokën në rërë

Nga Isabelle Regnier, Le Monde
«Arkitektë yje, shkoni në shtëpi!» — Më 3 qershor, mes flamingove rozë të fryrë dhe pankartave ku shkruhej «Shqipëria nuk është në shitje» apo «Edi Rama, dorëhiqu!», ky slogan me nuanca situacioniste, i vërejtur në bulevardin qendror të Tiranës, shprehte veçantinë e një situate politike që prej më shumë se tre muajsh i ka nxjerrë shqiptarët çdo ditë në rrugë.
Nuk ndodh çdo ditë që arkitektët të bëhen objekt sulmi në një kryengritje popullore. Por në këtë vend, ndër më të varfërit e Evropës dhe ndër më të korruptuarit — indeksi i perceptimit të korrupsionit i organizatës joqeveritare Transparency International për vitin 2025 e rendit Shqipërinë në vendin e 91-të nga 182 vende — arkitektët më të famshëm luajnë një rol politik të dorës së parë.
Gjatë njëzet viteve të fundit, ata janë vënë në garë për të riformësuar kryeqytetin: njëri me një kullë të skalitur si një fytyrë, tjetri me një piramidë shumëngjyrëshe, një tjetër me një ndërtesë që të kujton një lojë gjigante Kapla.