Projektit të shqipërisë për të ndihmuar Italinë me ndërtimin e një ujësjellësi, duket i çuditshëm në një moment në të cilin Shqipëria ka probleme me ujin 24 orë. Këshy e ka cilësuar prestigjozia Forbes projektin shqiptaro-italian.
SHKRIMI I PLOTË NË FORBES:
Mediat italiane kanë shpalosur një plan për të shitur shitur ujin shqiptar në Itali nëpërmjet një tubacioni nënujor në një rajon që vuan nga mungesa e ujit. Corriere Della Sera publikoi informacion mbi projektin, që ka për synim transportimin e ujit nga Gjirokastra në Pulia përmes 85 kilometra tubacione nënujore dhe 120 kilometra tubacione tokësore. Sipas raportit, projekti vlerësohet të kushtojë rreth 1 miliard euro. Poeti romak Horace, një vendas në Pulia e përshkroi atë si një shkretëtirë. Në vitin 1920, ujësjellësi i Pulias, i cili u deshën nëntë vjet për t’u përfunduar, solli ujin në rajon. Por një burim i ri uji mund të jetë një ndihmë për 4 milionë banorët e rajonit, i cili në aspektin gjeografik është më i afërti me Italinë.
“Të bashkuar buzë detit Adriatik, përballemi me Shqipërinë, një vend shumë i pasur me ujë. Ne kemi marrëdhënie jashtëzakonisht të mira me Shqipërinë. Ne kemi një mundësi të madhe për të trajtuar krizën e ujit. Ne mund të sjellim në jetë një projekt të madh dhe ambicioz për të ndërtuar një infrastrukturë mbresëlënëse ujore në detin Adriatik midis Pulias dhe Shqipërisë”, tha Sergio Fontana, presidenti i Confindustria Puglia, që përfaqëson kompanitë italiane në Shqipëri.
Ujësjellësit i duhen 4 vite për për t’u ndërtuar, me një kapacitet transporti 150 milionë metra kub ujë në një thellësi maksimale nënujore prej 850 metrash. Tubacioni do të shtrihet 85 kilometra nën ujë dhe 120 kilometra në tokë.
Mediat italiane raportojnë se presidenti i Rajonit të Pulias, Michele Emiliano i ka shkruar së fundmi kryeministrit shqiptar Edi Rama për të shprehur interesin për zbatimin e një projekti të tillë. Emiliano është president i rajonit që nga viti 2015. Sipas Corriere Della Sera, Italia do të përfitonte nga ky projekt mes një krize thatësire në vitet e fundit. Shqipëria do të përfitonte gjithashtu nga 8000 vendet e punës që pritet të gjenerojë ky ujësjellës. Italia gjithashtu do të rieksportonte një pjesë të ujit për sa i përket produkteve bujqësore dhe bujqësore. “Pas vendimit për shpime të reja të gazit në detin Adriatik të lartë për të luftuar mungesën e energjisë, qeveria e re italiane mund të përfitojë shumë nga tubacioni i mundshëm i ujit në detin Adriatik” thotë ish-analisti i NATO-s Maurizio Geri.
Ndërkohë, në Tiranë, zona të mëdha të qytetit nuk e shijojnë ujin e rrjedhshëm gjatë gjithë kohës. Si e tillë, qeveria shqiptare nuk ka komentuar ende për marrëveshjen dhe vetëm një projekt do të duheshin të paktën katër vjet për të zbatuar dhe tani për tani, projekti është një ëndërr e çuditshme.
Një tubacion i tillë nënujor tashmë ekziston në Mesdhe, ku Qiproja veriore furnizon me ujë Turqinë. Projekti u përfundua në vitin 2014.
