Një nga kontratat më të mëdha të këtij viti në sektorin publik shëndetësor, tenderi prej 7.2 milionë euro për furnizimin me ilaçin Daratumumab në QSUT, ka ngritur pikëpyetje të forta për mënyrën se si menaxhohen fondet dhe si shkelet e drejta e pacientëve për trajtim.
Edhe pse kontrata është shpallur me urgjencë për të trajtuar pacientët me leuçemi, barnat vijojnë të mungojnë, ndërsa QSUT shmang çdo formë llogaridhënieje.
Daratumumabi është një monoklonal antitrup i avancuar, i përdorur për të shtyrë përpara mbijetesën dhe cilësinë e jetës së pacientëve me leucemi të tipit mielomë multiple. Është ilaç që administrohet nëpërmjet infuzioneve spitalore dhe kërkon menaxhim të kujdesshëm klinik.
Në mungesë të këtij ilaçi, pacientët shqiptarë rrezikojnë jetën ose detyrohen të blejnë ilaçin me shpenzimet e veta, që në tregun farmaceutik kap vlera nga 1,200 deri në 2,000 euro për flakon.
Tenderi i zhvilluar nga QSUT për këtë ilaç përbën jo vetëm një shpenzim kolosal të buxhetit të shtetit, por edhe një test për integritetin e sistemit shëndetësor.
Kompania Rejsi Farma, në pronësi të Merita dhe Nexhat Sheqit, është shpallur fituese e tenderit me vlerë të plotë 7.2 milionë euro (me TVSH), pa asnjë ofertë tjetër konkurruese.
Procedura është zhvilluar në mars 2025 me pretendimin për nevojë të menjëhershme për ilaçin Daratumumab, një medikament kyç për trajtimin e mielomës multiple dhe formave të rënda të leuçemisë.
Por, dokumentet e tenderit tregojnë qartazi një proces që favorizoi vetëm një kompani, duke përjashtuar operatorët e tjerë me kritere të papërshtatshme për një garë të hapur.
Sipas kontratës, Rejsi Farma duhet të kishte dorëzuar 600 ampula të ilaçit menjëherë pas firmosjes.
Megjithatë, burime nga brenda QSUT dhe vetë pacientët raportojnë mungesën e barit në pavijonin e Hematologjisë. Kjo do të thotë që, ndonëse fondet janë alokuar dhe fituesi është shpallur, pacientët janë ende pa trajtim.
Rejsi Farma nuk është e panjohur për tenderët me flamuj të kuq në sektorin shëndetësor. Në vitet e fundit, kompania ka përfituar afro 20 milionë euro nga kontrata të ngjashme me spitale publike. Shumë prej tyre janë kritikuar për mungesë konkurrence dhe procedura të mbyllura.
Ky rast nuk është vetëm një skandal tenderimi. Është një krizë besimi, ku qytetarët e sëmurë rrezikojnë jetën, ndërsa institucionet sillen si pronarë të fondeve publike, jo si garant të shëndetit.
Nëse urgjenca në letra nuk përkthehet në trajtim real, atëherë çfarë vlere ka gjithë procedura?
Hetimi vijon dhe së bashku me të, edhe ankthi i qindra pacientëve që presin barnat e premtuara.
