Është mirë që disa media duket sikur kanë bërë një kthesë, ose të paktën një gjysmë kthese, në raportimin për protestën.
Por ka një problem të madh: flitet për qeverinë, flitet për krizën, flitet për qytetarët, por shumë pak përmenden oligarkët.
Dhe kjo nuk duhet të na shpëtojë.
Nëse protesta flet për korrupsionin, nuk mund të harrojë ata që kanë përfituar nga korrupsioni. Nuk mund të harrojë koncesionet, pronat publike, tregjet e kapura, karburantet, ndërtimet, tenderat dhe bizneset që janë rritur nën mbrojtjen e pushtetit.
Ne nuk duhet të biem në grackën e heshtjes.
Nuk duhet të shpallim tradhtarë njerëz pa prova. Nuk duhet të përçajmë protestën. Nuk duhet të sulmojmë njëri-tjetrin.
Por duhet t’i mbajmë sytë hapur.
Sepse nëse edhe protestuesit ndalojnë së përmenduri oligarkët, atëherë duket sikur presioni ka arritur te gjuha e protestës. Duket sikur pushteti dhe paratë kanë arritur ta zbusin edhe atë që thuhet në shesh.
Prandaj mesazhi duhet të jetë i qartë:
Bashkim po. Përçarje jo. Por heshtje për oligarkët, kurrë.
