“Kafshatë që s’kapërdihet asht, or vlla, mjerimi, kafshatë që të mbetë në fyt edhe të zë trishtimi…”, këto janë vargje që më së miri sot i përshtaten familjes Çuko në Ferm-Çlirim të Fierit. Një familje e varfër me 7 pjesëtarë, kryefamiljari, bashkëshortja dhe 5 fëmijë, të cilët Erjona, zonja e shtëpisë, thotë se i ka rritur me bukë thatë.
Madje tregon se kur ngeli shtatzënë për herë të fundit ka menduar të abortojë, pasi nuk kishin asnjë lloj mundësie, madje tregon se fëmijët kanë qëndruar edhe tre ditë pa bukë, vetëm se nuk kishte çfarë t’ju jepte.
Lotët dhe ngashërimi për këtë familje janë pak kur babi i shtëpisë, Gentiani thotë se mbledh bidona për të mbajtur shtëpinë dhe ka arritur deri aty sa të kërkojë për ushqim tek kazanët e mbeturinave.
Gjithçka kërkon është vetëm një çati mbi kokë dhe mundësi për të ushqyer fëmijët e tij, pasi ashtu siç edhe ai e thotë, ka zgjedhur këtë rrugë të ndershme për t’i siguruar qoftë edhe një gjë të vogël familjes.
Pjesë nga emisioni ” Shqiptarët për Shqiptarët në News24.
Erjona: kam vuajtur shumë, fëmijët edhe tre ditë pa bukë kanë qëndruar. Kur nuk kisha bukë thatë, u jepja vetëm ujë. E kam pasur shumë të vështirë për ti ushqyer. Komshia bënte buke dhe na i falte. Motra me jepte thesin me miell të ushqeja fëmijët. Një bidon qumësht nuk kam pasur tu jap. I kam rritur me ujë me sheqer, sheqerin e merrja me listë në dyqan. Për tu blerë librat morëm overdraft, sot shlyejmë borxhet pasi u blemë fëmijëve rroba dhe libra shkolle. Unë kam punuar pastruese më parë, vëllai më ka vdekur nga leucemia.
Kur isha shtatzënë, doja ti abortoja fëmijët. Më doli vëllai në ëndërr më tha do ti mbash fëmijët. Mora vesh që kisha dy binjakë, qava me të madhe, u bëra me pesë fëmijë. Kemi pasur konflikte me pronat që kemi pasur më parë. Nëse më ndihmoni vetëm për këta fëmijë, një çati në kokë, do mundohem më shumë për këta fëmijë. Nuk dua të vuajnë më jemi në shtëpinë e botës këtu.
Erjona: Luisi, djali im në vend që të ulet, merr një thes dhe del për bidona, në vend që të mësojë. Nuk dua që ai të bredhi nëpër kosha plehrash, ata sakrifikojnë, më ikin fshehurazi dhe i sjellin thasët në derën e shtëpisë. I drejtohem Elvisit dhe Sidritit të vënë dorën në zemër për këta fëmijë. Kërkoj ndihmën e gjithë shqiptarëve ku janë, dua që fëmijët të ecin përpara. Shpresoj që fjala ime si nënë të dëgjohet!
Gentian Çuko, kryefamiljari nuk i mban dot lotët kur thotë se gjen ushqime nëpër kazanë të mbeturinave
Gentiani: Kur nuk gjej bidonë, trishtohem them kalamajtë më ngelën pa bukë, të gjitha i mbledh, ndonjëherë nuk gjej gjë. Ndihem i fyer që arrita në këtë gjendje, e bëj për fëmijët që kam arritur në këtë pikë, fëmijët më shikojnë nga duart ca u çoj për të ngrënë. Kur nuk kam gjë, u them babi do u sjelli nesër!
Zgjodha këtë rrugë, është rrugë e ndershme. Edhe nga koshi i mbeturinave kam ngrënë, të arrija të mblidhja nga koshi, edhe këtu kam arritur, shkoj në një kosh afër supermarketit, ato gjerat ua kam çuar u kam thënë, i bleu babi. Nuk qaj kurrë në sy të tyre, qaj nëpër kosha! Po nuk punova unë ata nuk hanë! Vajzat e vogla duan të hanë, nuk di si ti ushqej fëmijët, me këtë punë nuk mundem!
https://youtu.be/fQY-pw01a_4
