Heshtje. Asnjë dokument. Asnjë përgjigje. Asnjë shpjegim. Vetëm errësirë institucionale që mbyt të vërtetën për tragjedinë e policit Azbi Spahiu.
Shteti zgjodhi të flasë me gjuhën e mesazheve anonime. Me histori të improvizuara për “probleme personale”. Me deklarata të dyshimta nga shtrati i spitalit. Ministria e Brendshme – memece. Kryeministri – i padukshëm. Për ta, jeta e një polici peshon më pak se interesi i një oligarku.
Partitë politike u strukën si minj në vrimat e tyre. Disa nga frika, të tjerët nga servilizmi. Mediat e blera me favore e reklama, zgjodhën të bëjnë analizë politike ndërsa një polic lufton për jetën.
Kryeministri Edi Rama, ai që duhet të ishte zëri i drejtësisë, zgjodhi të heshtë. Asnjë qëndrim. Asnjë sqarim. Asnjë përgjigje për publikun. Në këtë vend, zbatimi i ligjit të çon në spital, ndërsa shkelja e tij të mban në pushtet.
Një polic tentoi vetëvrasjen dhe shteti na sjell përralla. Një polic u hodh nga kati i 11-të dhe AMP-ja nxiton të marrë deklarata mohimi nga shtrati i vdekjes. Një polic rrezikon jetën dhe ministri e quan “furtunë në gotë”.
A ka dikush kurajon të pyesë: Pse u desh një deklaratë nga një njeri në gjendje kritike? Kush urdhëroi marrjen e saj pa praninë e prokurorit? Si u kthye zbatimi i ligjit në dënim me vdekje?
Institucionet janë tepër të zëna duke shpikur alibi. Mediat janë tepër të zëna duke përkthyer heshtjen në analiza boshe. Politikanët janë tepër të zënë duke numëruar favoret që u detyrohen oligarkëve.
Ervin Hoxha duhet të largohet. Jo nesër, jo pasnesër – sot. Kërkojmë transparencë të plotë! Kërkojmë përgjegjësi penale! Kërkojmë drejtësi për një polic që guxoi të bënte detyrën.
Një arrestim rutinë u kthye në rrugë pa kthim. Një deklaratë “nuk ndjehem mirë” u bë më e rëndësishme se procedurat ligjore. Një mesazh dëshpërimi – “Po më shkatërrojnë karrierën” – u bë epitafi i një karriere të ndershme.
Sot në Shqipëri, telat e internetit shpëtojnë më shumë jetë se institucionet. Një polic që zbaton ligjin rrezikon më shumë se një oligark që e shkel atë. Dhe çdo qepje goje është një gozhdë tjetër në arkivolin e drejtësisë.
Nesër mund të jesh ti. Nesër mund të jetë kushdo që guxon të ngrejë zërin. Në një vend ku oligarkët komandojnë dhe institucionet binden, ku prokuroria mbron shkelësit dhe dënon zbatuesit e ligjit, asnjë qytetar nuk është i sigurt.
/gazetareforma.com
