Fermerët e Korçës këtë vit janë përballur më shumë vështirësi në fushën e buqësisë duke i shtuar kostot mbi xhepat e tyre. Një nga problemët kryesore mbetet shitja e produkteve për shkak të çmimit të tyre nën kosto. Në një intervistë për ‘Korça Plus’, fermeri Juljan Guri është shprehur se nuk i ka mbetur asnjë shpresë dhe mendon largimin sa më parë nga vendi. Ai u shpreh se do të shesë për skrap çdo makineri që ka dhe ta largohet nga vendi.
Intervistë:
Po qepë, patate, grurë, mistër, këto në përgjithsesi më shumë.
– Duket se qepa dhe patatja këtë vit janë nën kosto?
Nën kosto as nuk bëhet fjalë, na godet më shumë Kosova, sepse janë nën kosto, ata fillojnë që tek nafta më pak, subvencione marrin diku 800 euro për hektar dhe dalin nën cmimin tonë, po si mall pothuajse ne e kemi shumë herë më të mire. Po si konkurojmë dot për pjesën e çmimit, edhe s’mundemi, edhe si vjet edhe s’ja hedhim dot.
– Sa e nxirrni në treg një kg patate?
Një kg patate minimumi e ka koston 30 lekë. Ne nuk po kërkojmë më shumë, ti heqim me 30 lekë edhe mos ja pafshim më bojën kësaj pune. Do e lë nuk bëhet fjalë, të na ndihmojnë sa të marrim lekët tona. Qepa e ka koston minimumi 25 lekë, ata e kërkojnë me 20 lekë, jemi drejt falimentimit, falimentuam, mbaruam. Edhe përveç këtyre të tjerave, të marrin masa ti punojnë vetë se unë si marr më, do e lë, meqënëse mu dha rasti që ti them që të jenë në dijeni, të mbajnë tokat vetë se unë do e lë këtë punë, do largohem një sahat e më parë.
– Sa vite keni që punoni?
Kam mbi 28 vjet po si ky vit, si ky vit s’ka bërë vaki asnjëherë, çmimi i ulët ata nuk vijnë. Ore nuk duam asgjë, le të biem 20 lekë minus, vetëm ta heq, të mos bie minus, mos të ha kolpo të rëndë.
– Kush është më e vështirë për t’u shitur, patatja apo qepa?
Të dyja njësoj, të dyja njësoj, domethënë qepën e kërkojnë 20 lekë, pataten 25 lekë të dyja me 5 lek nën kosto.
– Sa mbillni afërsisht?
Po 30 hektar i kam patate dhe 10 hektar qepë dhe i kam pa shitur, janë në tokë, po ti shohësh patatet janë 80 dyluym me një vend, mbaruam.
– Tani fillon vjelja e patates?
Duhet të kishte filluar, vjet në këtë kohë e kisha hequr 40% të mallit, 40%, kurse sivjet s’kam shitur një kile. S’ka as ujë lumi të mbytemi, s’kemi për të vaditur, le të mbytemi. Jemi drejt falimentimit. Duhen marrë masa urgjente, të na japi mundësi shteti të marrim lekët tona, nuk duam fitim, le të vijnë me laps atje, le të bëjnë, në qoftë se është nen 30 lekë kosto, aty i kanë, do i lëshoj të vijnë njerzit ti marrin pa lekë, nuk dua më, nuk po duroj dot më, mbarova, dua të largohem një sahat e më parë.
– Bashkë me sa punëtor punon?
Po vetë me familje, ku të vijnë punëtorët, duan 30-40 mijë edhe mos i thuash lëvizi duart se pastaj i bën vet, se po i the hë loji një çik duart, bëji vetë më mirë.
– Po ju mbani ekoniominë e shtëpise me këtë?
Po, po me këtë,me këto, po këtë vit jemi keq, 30 vite ça kam punuar i hodha këtu leket dhe si marrë dot, nuk ka shpresë, nuk ka shpresë, mbaruam nuk e di, ndaç të marrin masa ndaç të bëjnë ça të duan, unë për të ikur jam, po mjer këta të tjerët që do vazhdojnë, unë nuk e vazhdojë më, do i shes të gjitha për skrap, ça janë makineri të patatve, të qepëve. Ore për skrap mos ti shoh më. Sa ka arritur babi më tha po vdiqa, më bëre gjellë me patate, lugat do të të mbys, aq i ka vajtur edhe babait. Ik një sahat e më parë më tha, ç’është ai prind që do të përzejë evladin. Nuk e di, mbaruam, katastrofë.
