1 Maji është Dita Ndërkombëtare e Punëtorëve, një ngjarje që ka rrënjët në luftën për të drejtat e punëtorëve dhe përmirësimin e kushteve të jetesës dhe punës.
Ky manifestim ka origjinën nga kërkesa për orar të punës 8 orë, paga të garantuara dhe kushte të sigurta në vendin e punës.
Fillimi i këtij kërkimi daton që në vitin 1885, kur një grup punëtorësh në Australi paraqitën kërkesën: “8 orë punë, 8 orë dëfrim dhe 8 orë gjumë”. Pavarësisht përpjekjeve të tyre, ajo që do të merrte jehonë më pas ishte ngjarja tragjike në Sheshin Haymarket në Çikago më 1 maj 1886.
Pas shpërthimit të një bombe, që vrau disa policë, shtatë liderë të lëvizjes sindikaliste u ekzekutuan, duke i dhënë kështu një ngarkesë të fuqishme simbolike këtij manifestimi.
Në vitin 1889, Internacionalja e Dytë e Partive Socialiste në Paris e shpalli 1 Majin si ditën e solidaritetit të punëtorëve dhe luftës për të drejtat e tyre.
Nga atëherë, festa është kremtuar çdo vit në mbarë botën si simbol i përpjekjeve të punëtorëve për të siguruar kushte të drejta pune dhe jetese.
Në 1891, Kongresi i Tretë i Internacionales në Bruksel vendosi që 1 Maji të bëhej një ditë e përhershme për të theksuar kërkesat e punëtorëve për rroga të garantuara, pushime dhe kushte më të mira pune, duke u bërë një nga ngjarjet më të rëndësishme për lëvizjen sindikaliste globale.
Pas shumë vitesh, ky manifestim vazhdon të mbetet një ngjarje ku të gjithë punëtorët e botës bashkohen për të avancuar të drejtat dhe për të forcuar solidaritetin.
