Në korridoret e GJKKO-së, drejtësia ecën zbathur. Heshtja bëhet më vrasëse se britma. Provat grumbullohen si pluhur në dosjet e SPAK-ut, ndërsa kolonelët bien një e nga një në shahinë e pushtetit.
47 mijë euro cash. Një restorant “Gzona” që fitonte çdo tender sikur të kishte bekimin e perëndive. Dokumente që dëshmojnë manipulime flagrante. Por SPAK-ut i duhen “edhe tre muaj”. Për çfarë? Për të matur gjatësinë e hajdutit që Rama garantonte se nuk ekziston?
196 centimetra. Kaq është i gjatë ish-ministri që sot numëron pllakat e qelisë. Ai që dikur ecte krenar në korridoret e pushtetit, sot largohet edhe nga uji që i servirin në Kuvend. Nxjerr shishet e veta – një për vete, një për avokatin. Kaq thellë ka depërtuar mosbesimi në sistemin që vetë ndërtuan.
Katër vite më parë, Rama deklaronte me bindje absolute: “S’ka hajdut 2 metra”. Sot, heshtja e tij peshon më rëndë se çdo akuzë. Ku është zëri që mbrojti kolonelin besnik? Ku është siguria që garantonte pastërtinë e njerëzve të tij?
Ata që nuk gjetën as pesë minuta të shkonin për ngushëllime te familja e Martin Canit 14-vjeçar, viktimë e shtetit të tyre, a do të shkojnë për vizita në burg te njëri-tjetri? A do të ndajnë një shishe ujë pas hekurave ata që dikur ndanin pushtetin?
SPAK ka vendosur ta rëndojë akuzën. Nga shpërdorim detyre në vjedhje të rëndë. Nga shtatë vite në pesëmbëdhjetë vite burg maksimum. Por vendimi vonohet. Dhe në këtë heshtje që zgjatet, në këtë det burokratik që po përpin prova pas provash, kolonelët po mësojnë të notojnë në ujërat e tradhtisë.
Çdo ditë që kalon është një ditë më shumë ku sistemi vret veten me duart e veta. Një nga një, si gurët e dominosë që vetë i rreshtuan, po bien kolonelët. Secili duke pretenduar pafajësi. Secili duke shpresuar se do të jetë i fundit që do të bjerë.
Por sa prova duhen për të dënuar një hije? Sa dokumente duhen për të vërtetuar atë që të gjithë e dinë? Sa kohë duhet të kalojë që drejtësia të vërë në pranga jo vetëm trupin, por edhe sistemin që krijoi hajdutin 196 centimetra?
Në këtë luftë të brendshme, ku kolonelët po hanë njëri-tjetrin për të qëndruar më afër gjeneralit, viktimat janë të shumta. Besimi në sistem. Drejtësia e vonuar. Dhe mbi të gjitha, qytetarët që presin ende drejtësi.
Ndoshta kjo është arsyeja pse SPAK-u po vonon vendimin përfundimtar. Sepse dënimi i një hajduti 2 metrosh nuk është thjesht dënimi i një individi. Është dënimi i një sistemi të tërë që e krijoi, e mbrojti dhe tani po përpiqet ta harrojë.
Ndërsa drejtësia vazhdon të ecë si hije nëpër korridoret e GJKKO-së, një pyetje mbetet pa përgjigje: Sa i gjatë duhet të jetë korrupsioni që të mos matet dot me metrin e drejtësisë?
/gazetareforma.com
