Juria e Nobelit për Letërsi ka lënë të gjithë me gojë hapur, kur ia dorëzoi çmimin, shkrimtarit austriak, Peter Handke.
Ky i fundit është një personazh i urryer për botën shqiptare, për shkak se ka mohuar gjenocidin serb në Kosovë dhe Bosnje.
Gjithashtu ai është deklaruar hapur si një përkrahës i Millosheviç.
Një nga shkrimtarët më të mëdhenj shqiptarë Ismail Kadare, e ka takuar disa vite më parë.
Gazeta letrate “Exilibris”, ka sjellë në vëmendje përshtypjet e Kadaresë për austriakun.
Kadare tregon se Handke ishte ai që propozoi librat e tij për përkthim.
Më tej ai thotë, se nuk e gjen dot se ç’grerëz e ka pickuar, duke qenë se ka mbrojtur me zell krimet e Serbisë në Kosovë dhe Bosnje.
Shkrimtari shqiptar ka zbuluar edhe frazën e Handkes, nga e cila mund të burojë e keqja sipas tij.
Ismail Kadare, 20 prill 1999
Televizioni austriak më kërkon një mendim për qendrimin e Peter Handkes. Në Austri dhe në Gjermani ka fushatë të ashpër kundër tij. Ai qendrim, ç’është e vërteta, më shumë se zemërim, më ka shkaktuar brengë. Siç ndodh me njerëzit që i njeh. Siç ndodh me sjelljet që ndryjnë brenda një mister.
Shkrimtari më i njohur i Austrisë. Me nënë sllovene. Frankofon. Prej vitesh, duke qenë këshilltar pranë shtëpisë botuese austriake “Residennz Verlag”, është ai që ka propozuar librat e mi për përkthim.
E kam njohur para ca vitesh në Paris. Ambasadoja e Austrisë në Francë na ftoi për darkë të dyve, bashkë me gratë. Gruaja e tij franceze është e admirueshme.
Nuk e gjej dot ç’grerëz e ka pickuar. Gjithë ai tërbim kundër shkrimtarëve boshnjakë, gjithë ai zell për të mbrojtur krimet serbe në Bosnjë e pastaj në Kosovë.
Një shkrimtar kroat përpiqet ta shpjegojë me zanafillë frojdiste. Nuk më besohet.
Ndërkaq, nga darka në ambasadën austriake më kujtohet një frazë e tij. Një frazë disi e veçantë, e thënë me njëfarë pikëllimi: “nuk jam më i njohur si më parë”.
A mund të jetë atje ana e së keqes? Ndoshta, pse jo.
