Ditët e fundit në shumë vende po shfaqet një problematikë e re sepse persona që ishin konsideruar të shëruar kanë rezultuar sërish pozitivë me koronavirus.
Së fundmi “La Repubblica” ka botuar një shkrim rreth disa analizave të fundit rreth kësaj çështjeje, ku thuhet se virusi ka pësuar mutacion dhe tani ekzistojnë të paktën dy tipe të njohura: Covid-19 origjinali që shpërtheu në Kinë dhe ai që po qarkullon në Europë dhe Amerikë, që është fryt i një mutacioni.
Ku qëndron problemi?
Studiuesit nga Universiteti i Maryland së bashku me një ekip nga Kampusi Biomjekësor dhe Zona e Parkut të Shkencave në Trieste, duke vrojtuar përbërjen ARN-së së virusit, zbuluan variante që potencialisht do ta bënin atë më ngjitës.
“Faji” sipas tyre qëndron te një enzimë e domosdoshme për përsëritjen e virusit të quajtur polimerazë ARN.
Më 9 shkurt mutacioni i parë
Deri tani janë analizuar 220 gjene të viruseve në mesin e mijëra sekuencave, por studiuesit italianë dhe amerikanë e kanë përqendruar vëmendjen në mutacionin e enzimës polimerazë.
“Në bazën e të dhënave tona – shfaqja e parë e këtij mutacioni është më 9 shkurt në Britaninë e Madhe, kur është regjistruar nga OBSH një rritje dramatike me pacientë të infektuar në Evropë”.
Si ndikon ky ndryshim në gjen?
Sipas studiuesve, përveç se e bën potencialisht më ngjitës Covid-19, e bën edhe më të paqëndrueshëm: materiali gjenetik i virusit është objekti i ndryshimit.
Në praktikë, sa herë që gjeni i një organizmi përsëritet, “gabimet e transkriptimit” ndodhin si në rastin e përhapjes evropiane dhe amerikane të coronavirusit (njëra është derivati i tjetrit: ngjitja në SHBA vjen kryesisht nga Europa).
Për shkak të mutacionit të 9 shkurtit, virusi po përhap kopjet që janë pak më ndryshe nga origjinali.
“Shkalla e mutacionit të viruseve të ARN-së është shumë e lartë: kjo i shërben virusit për tu përshtatur, duke moduluar virulencën e tij. Ndersa virusi qarkullon në një numër kaq të madh individësh, siç po ndodh sot, shanset e mutacionit vetëm rriten më tej.”
E ardhmja?
Ekspertët shkruajnë se ekziston rreziku që virusi të bëhet i panjohur për kujtesën e sistemit imunitar te njerëzit që janë shëruar ose vaksinuar, duke i bërë kështu vaksinat të padobishme dhe terapitë.
Shumë nga antiviralët që përdoren sot në spitale përpiqen të neutralizojnë enzimën e polimerazës.
“Rezultati ynë na ndihmon të kuptojmë më mirë sjelljen e virusit. Duke parë përpara, do të na ndihmojë të zhvillojmë një vaksinë specifike dhe të kuptojmë se cilat janë terapitë më të përshtatshme”.
