ABSURDE! “Ta humbasë shtatzëninë, pastaj të nis prapë lekë”/ Në Shqipërinë e 2026-s “magjia” shitet me pagesë për ndarje, sëmundje e fatkeqësi: Kur prapambetja kthehet në biznes

Në Shqipërinë e vitit 2026, në rrjetet sociale mund të porosisësh edhe “magji”. Jo filxhan për argëtim, jo horoskop dhe as ndonjë histori folklori. “Shërbime” me pagesë për të bashkuar apo ndarë çifte, për t’i sjellë sëmundje dikujt, për t’i bërë keq një personi dhe deri te pretendimi monstruoz se mund t’i shkaktohet një gruaje humbja e shtatzënisë.

Dhe e gjithë kjo reklamohet me një normalitet që është ndoshta po aq skandaloz sa vetë përmbajtja.

Në një prej komunikimeve të publikuara në rrjetet sociale, një grua kërkon që të vazhdohet “puna” ndaj kunatës së saj: “nëse ke në dorë vazhdo… ndoshta dhe ta humbasë shtatzaninë”.

Pastaj vjen edhe pagesa: “Nëse e humbet shtatzaninë këtë muaj, do të nis prap lekë pasi të ndodhë si veprim”.

Pra, nuk po flasim për një bestytni të mbajtur në heshtje brenda katër mureve. Kemi një person që beson se me para mund të porosisë fatkeqësinë e një gruaje shtatzënë dhe, nga ana tjetër, një treg ku “magjia” paraqitet si shërbim që blihet e shitet.

Nuk ekziston asnjë bazë shkencore që një “magji” mund të ndajë një çift, të shkaktojë sëmundje apo të ndërpresë një shtatzëni. Por kjo nuk e bën fenomenin më pak të rëndë. E bën edhe më skandaloz: njerëzve u shiten kundrejt parave pretendime të pavërtetuara për fuqi mbinatyrore, madje edhe për të dëmtuar shëndetin dhe jetën e të tjerëve.

Dhe përtej degradimit moral e kulturor, këtu fillon edhe ligji.

Nëse merren para përmes gënjeshtrës apo paraqitjes së fakteve të rreme, Kodi Penal ka emër për këtë: mashtrim. Neni 143 parashikon burgim deri në 5 vjet; kur vepra kryhet në bashkëpunim ose më shumë se një herë, dënimi shkon në 2 deri në 6 vjet, ndërsa kur sjell pasoja të rënda, në 5 deri në 10 vjet burgim.

Pra “më paguaj sepse kam fuqinë të bëj X”, kur hyn në territorin e përvetësimit të parave përmes fakteve të rreme, gënjeshtrës apo shpërdorimit të besimit, nuk është më thjesht një debat mbi kulturën apo supersticionin. Ligji penal shqiptar parashikon dënime konkrete për mashtrimin.

Edhe ligji “Për mbrojtjen e konsumatorëve” ndalon praktikat e padrejta tregtare. Ai e konsideron çorientuese një praktikë që përmban informacion të rremë dhe mund ta shtyjë konsumatorin të marrë një vendim ekonomik që ndryshe nuk do ta merrte. Ligji shkon edhe më tej: merr posaçërisht në konsideratë konsumatorët që mund të jenë veçanërisht të ndjeshëm për shkak të moshës, dobësisë fizike apo mendore ose lehtëbesimit.

Me fjalë të tjera, vulnerabiliteti dhe lehtëbesimi i njerëzve nuk janë një çek i bardhë për t’u shitur çfarëdo pretendimi.

Pastaj kemi “shërbimet” që flasin për sëmundje dhe dëmtim. Nëse nga bota imagjinare e ritualeve kalohet te veprime reale për dëmtimin e një personi, Kodi Penal parashikon një seri veprash kundër jetës dhe shëndetit. Edhe kanosja serioze për vrasje ose plagosje të rëndë është kundërvajtje penale dhe neni 84 e dënon me gjobë ose deri në një vit burgim.

Dhe pastaj mbërrijmë te pjesa më e neveritshme e komunikimit të publikuar: shtatzënia.

Ligji shqiptar nuk e trajton aspak lehtë cenimin e saj. Neni 93 i Kodit Penal parashikon gjobë ose deri në 5 vjet burgim për ndërprerjen e shtatzënisë pa pëlqimin e gruas, përveç rastit të justifikuar shëndetësor. Neni 94 parashikon gjobë ose deri në 2 vjet burgim për ndërprerjen e kryer në vende ose nga persona të paautorizuar; nëse shkaktohet rrezikimi i jetës ose vdekja, dënimi shkon deri në 5 vjet.

Neni 95 parashikon gjithashtu gjobë ose deri në një vit burgim për dhënien e mjeteve që shërbejnë për ndërprerjen e shtatzënisë në kushtet e përcaktuara prej tij.

“Magjia” sigurisht nuk është mjet mjekësor dhe këto nene nuk e kriminalizojnë një ritual imagjinar. Por nëse pas fjalëve për “sëmundje”, “dëmtim” apo “prishje shtatzënie” do të fshiheshin veprime reale, substanca apo mjete për të shkaktuar dëmin e porositur, atëherë nuk do të flitej më për bestytni: do të hynin drejtpërdrejt në lojë dispozitat penale sipas veprimit dhe pasojës së shkaktuar.

Kush i merr lekët?

Administrata Tatimore e ka bërë të qartë se personat që ushtrojnë aktivitet ekonomiko-tregtar përmes internetit duhet të regjistrohen përpara fillimit të aktivitetit. Për aktivitetin online ekzistojnë detyrime për regjistrimin, deklarimin e qarkullimit dhe faturimin. Vetë Tatimet kanë shpallur për vitin 2026 një plan sektorial që synon pikërisht kontrollin e tregtisë dhe shërbimeve online, me fokus te subjektet e paregjistruara, qarkullimi i padeklaruar, TVSH-ja dhe faturimi elektronik.

Ligji për mbrojtjen e konsumatorëve kërkon gjithashtu që tregtari t’i japë konsumatorit faturë ose kupon tatimor për mallin apo shërbimin e ofruar.

Prandaj institucionet nuk kanë nevojë të merren me “energjitë”, “lidhjet”, “zgjidhjet” apo fuqitë mistike të askujt. Kanë gjëra shumë më tokësore për të kontrolluar: kush i ofron këto shërbime, sa para merr, ku përfundojnë pagesat, a është aktiviteti i regjistruar, a deklarohen të ardhurat, a lëshohen fatura dhe çfarë konkretisht u premtohet njerëzve në këmbim të parave.

Por përpara ligjit kemi edhe një dështim që nuk matet me nene.

Jemi në vitin 2026 dhe dikush shkruan në telefon se dëshiron që një grua të humbasë shtatzëninë. Dikush tjetër pretendon se mund të kryejë “punën”. Në mes shfaqen lekët.

Më pas e njëjta grua tërhiqet, sepse e sheh kunatën të sëmurë dhe shkruan se nuk dëshiron “të bëjë një mëkat kaq të madh”.

Kjo është fotografia më brutale e fenomenit: ajo e besonte.

Besonte se paratë e saj mund të blinin dëmtimin e një gruaje tjetër.

Dhe këtu nuk ka asgjë mistike për të romantizuar. Ka injorancë të monetizuar, urrejtje të kthyer në porosi dhe një gropë kulturore që rrjetet sociale po e nxjerrin lakuriq para syve tanë.

Një shoqëri nuk bëhet moderne sepse ka TikTok, Instagram, smartphone dhe internet. Kur teknologjia përdoret për t’i shitur dikujt “sëmundjen” e armikut, ndarjen e një familjeje apo “humbjen e shtatzënisë” së një gruaje, teknologjia thjesht i ka dhënë prapambetjes një platformë dhe një mënyrë pagese.

Dhe ndoshta pikërisht këtu duhet të mbarojë toleranca ndaj trajtimit të këtij fenomeni si folklor qesharak.

Sepse “magjia” mund të jetë trillim. Paratë janë reale. Mashtrimi është vepër penale. Dëmtimi i një njeriu është real. Ndërprerja e shtatzënisë pa pëlqimin e gruas dënohet nga ligji. Dhe dëshira për të blerë fatkeqësinë e tjetrit është një degradim moral që asnjë “ritual” nuk mund ta fshehë.