4 korriku: dita kur protesta nuk duhet t’i japë Ramës asnjë shans

Më 4 korrik nuk mjafton një shesh i mbushur.

Duhet një protestë që pushteti të mos e përdorë dot kundër vetë qytetarëve.

Rama nuk fiton nga një protestë e madhe. Rama fiton nga një protestë që del nga kontrolli. Një përplasje me policinë. Një incident. Një video. Një arsye për të folur për dhunën në vend të arsyeve pse qytetarët kanë dalë në rrugë.

Pikërisht këtë nuk duhet ta ketë.

Po aq i dobishëm për pushtetin është edhe një skenar tjetër: disa njerëz që dalin papritur dhe flasin në emër të protestës pa u zgjedhur nga askush.

Asnjë qytetar nuk ka votuar përfaqësues.

Asnjë qytetar nuk ka dhënë mandat për negociata.

Asnjë grup nuk mund të marrë peng zërin e mijëra njerëzve vetëm sepse ka mikrofon apo ndjekës në rrjetet sociale.

Nëse organizimi lind nga qytetarët, ai i shërben protestës.

Nëse emrat shpallen nga lart, pa mandat dhe pa transparencë, ata i shërbejnë vetëm atij që kërkon ta kontrollojë protestën.

Prandaj 4 korriku nuk është vetëm provë force.

Është provë pjekurie.

Një protestë paqësore.

Një protestë masive.

Një protestë pa pronar.

Një protestë ku askush nuk flet në emër të të gjithëve.

Kjo është protesta që pushteti e ka më të vështirë ta sulmojë, ta përçajë dhe ta përvetësojë.

Sepse një shesh mund të shpërndahet.

Por një qytetari që nuk pranon as dhunën, as manipulimin dhe as përfaqësuesit e vetëshpallur, nuk i merret dot zëri.