Sot shënohet 148-vjetori i themelimit të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, organizimit të parë politik kombëtar që bashkoi shqiptarët në mbrojtje të trojeve, identitetit dhe të drejtave të tyre.
Lidhja Shqiptare e Prizrenit u themelua zyrtarisht më 10 qershor 1878, në xhaminë Bajraklie të Prizrenit, në një periudhë vendimtare për fatin e shqiptarëve. Trojet shqiptare rrezikonin të copëtoheshin pas Traktatit të Shën Stefanit dhe vendimeve të Kongresit të Berlinit, që favorizonin zgjerimin e shteteve fqinje në kurriz të territoreve shqiptare.
Kuvendi u drejtua nga Iljaz Pashë Dibra, ndërsa programi politik u hartua nga figura të rëndësishme të Rilindjes Kombëtare, si Sami Frashëri, Pashko Vasa, Abdyl Frashëri dhe Jani Vreto.
Lidhja kishte tri synime kryesore: kundërshtimin e copëtimit të trojeve shqiptare, bashkimin e tyre në një vilajet të vetëm brenda Perandorisë Osmane dhe njohjen e shqiptarëve si komb më vete përpara opinionit evropian, pavarësisht dallimeve fetare.
Nga ky organizim doli një Komitet Kombëtar, i cili mori atributet e një qeverie të përkohshme dhe udhëhoqi veprimtarinë politike, diplomatike dhe ushtarake në mbrojtje të interesave kombëtare.
Nënkomitetet e ngritura në krahinat shqiptare luajtën rol kyç në përballjen me pretendimet territoriale të shteteve fqinje. Veçanërisht e rëndësishme ishte qëndresa në veri, ku forcat shqiptare të drejtuara nga Ali Pashë Gucia dhe Hodo Beg Sokoli mbrojtën Plavën, Gucinë, Hotin dhe Grudën.
Edhe pse veprimtaria e saj u ndërpre në vitin 1881, Lidhja Shqiptare e Prizrenit mbetet një nga ngjarjet më të rëndësishme të historisë kombëtare. Ajo simbolizon unitetin, vetëdijen politike dhe përpjekjen e shqiptarëve për liri, vetëvendosje dhe shtetformim.
Përvjetori i sotëm shërben si kujtesë se fryma e Lidhjes së Prizrenit vijon të mbetet e gjallë, duke frymëzuar brezat për të ruajtur identitetin, për të forcuar unitetin dhe për të mbrojtur interesat kombëtare në çdo kohë.
