Detaje të reja rrënqethëse mësohet për rastin e rëndë të vrasjes në Greqi të Denis Lokës, nga vëllezërit Enis dhe Aleksandros Loka. Enis dhe Aleksandros Loka janë lënë në burg, pasi ekzekutuan kushëririn e tyre 28-vjeçar në Kypseli. Kushëriri Denis Loka dyshohet se ka abuzuar seksualisht me ta, kur ata kanë qenë fëmijë. Vëllezërit, 19 dhe 17 vjeç kanë dalë në takim me viktimën me qëllimin e vendosur, për t’u hakmarrë, për atë që ai kishte bërë me ata, kur kishin qenë fëmijë. Familjarët e kishin këshilluar Denis Lokën që të mos shkonte në Greqi e mos të takonte kushërinjtë.Babai i dy autorëve, që kishte telefonuar Denis Lokën ishte në dijeni për makthin që kishin përjetuar djemtë e tij. Madje, mësohet se 28-vjeçari Denis Loka i ka rrëfyer detaje të neveritshme babait të vëllezërve. Nëna e autorëve ka mësuar detaje nga krimi vetëm pas ngjarjes. Mbi 10 persona nga rrethi familjar i viktimës dhe autorëve kishin dijeni mbi abuzimet e Denis Lokës me dy kushërinjtë e tij. Avokati ka thënë se viktima kishte shqetësuar dy vëllezërit deri vonë. Tronditja ishte e madhe, pasi dy vëllezërit që vranë 28-vjeçarin bënin jetë tepër të rregullt dhe nuk kishin pasur asnjë precedent në jetën e tyre.
Por ky nuk është rasti i parë në shoqërinë shqiptare ku rastet e përdhunimit mbulohen nga familjarët për shkak të stigmës. Shumë herë në vendin tonë më shumë akuzohet dhe sulmohet viktima se sa abuzuesi. Fjalitë që ndjekin gjithmonë viktimën janë nga më të ndryshmet, por ato më tipike janë: ”Epo e ka kërkuar vetë, nuk duhet të dilte në atë orar”, “nuk duhet të ishte veshur ashtu”, por çuditërisht në shumicën e rasteve nuk thuhet se çfarë monstruziteti ka kryer abuzuesi. Shpesh herë nëpër rrjetet sociale, shikohet një lloj avokatie kundrejt abuzuesve që duket sikur i vret për së dyti viktimat. E kjo ka sjellë që në shumicën e rasteve viktimat e abuzimeve seksuale të mos flasin në publik, të mos i denoncojnë për shkak të reagimit të opinionit publik. Por nuk janë edhe të paktat rastet kur këo viktima flasin tek familjarët e tyre, duke treguar dhimbjet dhe ngjarjen e tmerrshme që ju ka ndodhur. Po përsëri ka një lloj stigme, një mentalitet të mbyllur e madje të kalbur në shoqërinë tonë ku shpesh herë këto familjarë i thojnë viktimës: ”HESHT”, turp kush na dëgjon, nuk do e përsërisë më, mos ta marrë vesh kush, e kjo nuk sjell asgjë tjetër përveçse një vrasje të dytë për viktimën ku shpesh herë këto viktima mbyllen në vetvete, vdesin për së gjalli duke u larguar nga shoqëria, nga familjarët, nga jeta, nga studimet, por nuk janë aspak të rralla rastet kur viktimat kanë kryer vetëvrasje. Ama në Shqipëri janë rregjistuar dhe rastet kur viktimat pas një periudhë kohore kanë marrë hak kundrejt abuzuesve duke i vrarë ato. Ndaj stigma nuk duhet në asnjë moment të kryhet mbi viktimën, por mbi abuzuesin.
