Liridonën nuk e vrau vetëm burri, e vrau shteti dhe shoqëria!
Fatkeqësisht jetojmë në një kohë dhe në një sistem ku dhuna, krimi, përdhunimet, poshtërimi, paraja e pistë dhe korrupsioni kanë kapur prej fyti jo vetëm politikanët, por edhe popullin e thjeshtë.
Një sistem që vazhdimisht imponohet dhuna, paraja, droga, ku çdo gjë anormale është kthyer në një gjë krejt normale, ku shteti ka zënë pozicionin e spektatorit dhe po shijon një shfaqje teatrale, ku populli vritet, poshtërohet, nuk ka të drejta themelore, madje as për të jetuar normalisht.
Epo shteti nuk vepron, edhe pse demokracia ia ofon mundësitë që të jetë rregullues i rendit, sigurisë dhe qetësisë për vendin dhe për qytetarët e vet.
U nisëm nga rasti i fundit që ndodhi në Kosovë, një burrë organizon kriminalisht varsjen e gruas së vet, madje paguan shumë të majme që ajo mos të jetojë më. 15 mijë euro para se ta varsin dhe 15 mijë euro kur të sigurohet që nëna e fëmijëve të vet nuk jeton më.
Një rast që jo vetëm të rrënqeth mishin, por edhe të bie “shuplakë”, në kuptimin që gjërat nuk funksionojnë normalisht.
Në një shtet normal dhe më një burrë normal, Liridona Murseli sot do ishte gjallë dhe emri i saj nuk do mbushte titujt e lajmeve, edicioneve informative dhe as nuk do përmendej nga policia apo nga politikanë që kanë reaguar për ngjarjen e rëndë.
Mirëpo, fati nuk ishte në anën e saj, ajo u vra brutalisht nga një vrasrës serial, i paguar pikërisht nga bashkëshorti i saj.
Liridona në bio-n e saj në Instagram shkruante: “Burri im është gjithçka e imja”! Një frazë që vret kur shikon se çfarë ndodhi më pas më të. Nëna e fëmijëve që siç duket dashurinë për familjen e saj e kishte të madhe, madje edhe për burrin e saj, Naimin.
A kishin ata keqkuptime të vazhdueshme mes njëri-tjetrit? Nëse po, pse divorci nuk ishte zgjidhja, por vrasja? Sepse në shoqërinë tonë sot është turp të divorcohesh, ti je një grua jo e suksesshme dhe jo e fortë nëse ndahesh nga partneri yt, nga bashkëshorti yt, është turp të bësh turp, por nuk qenka turp të organizosh një vrasje, të marrësh jetën e një njeriu pa asnjë kompetencë.
Firma e martesës nuk është porta që të lejon ta trajtosh bashkëshorten si vartësen tënde, ta trajtosh si shërbëtore dhe madje edhe ta zhveshësh nga ndjenja e humanizmit.
Por, gjithashtu firma e martesës nuk është as suksesi i një marrëdhënieje të shëndetshme, nuk është serioziteti që e karakterizon një raport.
Askush nuk ka të drejtë të të marrë jetën! Rastet e krimit brenda familjes janë rritur, e nga ana tjetër nuk po ndiqet asnjë politikë mbështetëse për gratë, por edhe për burrat që bien pre e dhunës në familje. E në këtë rast, përgjegjësia ngelet tek të zgjedhurit tanë, që preferojnë të flasin në çdo debat televiziv për raportet dhe marrëdhëniet ndërkombëtare dhe nuk flasin për hallet e vërteta që has shoqëria sot, si krimin, dhunën, papunësinë, mundësitë për të pasur një jetë normale dhe der diku të mirë.
Po të funksionte shteti dhe policia, nuk do të kishim grup të mirëorganizuar kriminal, që vret për një dorë lekë një nënë të re. Nuk do kishim një burrë që në vend që të divorcohej zgjodhi ta hiqte qafe dhe pretendonte ta mbyllte me 30 mijë euro ngjarjen makabër.
Urojmë që raste të tilla të rënda të mos ndodhin më, ama edhe ne duhet të reagojmë kundrejt këtyre problemeve thellësisht të rënda që i hasim çdo ditë, edhe në familjet tona, edhe në rrethin shoqëror, edhe në shkollë, edhe në shoqëri.
