Gjykata vendosi të lërë të lirë të gjithë personat e përfshirë në vrasjen e Egli Progës, një vendim që për çdo qytetar është i pakuptueshëm dhe tronditës. Dy të paraburgosurit e fundit, Denis Meçe dhe Leonidha Guçe, dolën prej qelive pa asnjë vështirësi, jo sepse u provua pafajësia e tyre, por sepse prokuroria nuk arriti të përfundonte hetimet brenda afateve ligjore. Në praktikë, një vrasje brutale mbeti pa autor, thjesht sepse institucionet nuk bënë detyrën.
Ky është momenti kur njerëzit shohin qartë se drejtësia shqiptare është selektive. Kur bëhet fjalë për një qytetar të zakonshëm, afatet respektohen me fanatizëm dhe ndëshkimi vjen pa mëshirë. Por në këtë rast, gjithçka u shpërbë me një shpejtësi të çuditshme. Një gjyqtare që një vit më parë kërkoi t’i zbusë akuzën Denis Meçes nga vrasje me dashje në vrasje nga pakujdesia, sot e nxori nga paraburgimi pa asnjë hezitim.
Pastaj vjen historiku, që e bën vendimin edhe më të rëndë. Denis Meçe është një person me pesë arrestime të mëparshme, i njohur si problematik i zonës, i fortë lokal dhe nipi i ish-drejtorit të Postës Shqiptare.. Valter Gora, i arrestuar më parë për falsifikim dokumentesh. Për vite me radhë, Meçe ka kaluar në mënyrë të pashqetësuar nga një hetim në tjetrin, dhe asnjëherë nuk ka qëndruar gjatë përballë pasojave. Në mënyrë të pashmangshme krijohet ideja se ai nuk hyn në të njëjtin sistem drejtësie ku hyn qytetari i zakonshëm.
Ngjarja e 10 gushtit 2024 u raportua fillimisht si aksident, edhe pse Proga ishte lënë i shtrirë 30 minuta në rrugë pas dhunës. Familja insistoi se ishte masakruar, dhe vetëm pas presionit publik u pranuan rrethanat reale. Prapëseprapë, edhe pasi u pranua se Proga kishte humbur jetën si pasojë e dhunës së Meçes, institucionet nisën lojën e zakonshme të pasimit të përgjegjësive. Prokuroria akuzoi policinë për mosdokumentim, policia u mbrojt me deklarata dhe në fund veprimet konkrete munguan. Kamerat e sigurisë, dëshmitarët, provat, të gjitha u kthyen në copëza të parealizuara pune.
Ndërkohë, ata që dyshoheshin se kishin fshehur ngjarjen, përfshirë persona që ishin në vendin e ngjarjes, u lanë thjesht në detyrim paraqitjeje. Me ritmin që po ecën sistemi, edhe ajo masë pritet të bjerë shumë shpejt. Në këtë pikë, dosja e Progës është duke marrë të njëjtin trajtim si dhjetëra dosje të tjera kur personat e përfshirë kanë lidhje, mbështetje ose status të forti.
Lirimi i këtyre personave është mesazhi i hapur se drejtësia mund të rrëzohet me një procedurë, me një afat të skaduar, me një dorë të padukshme që nuk lejon që çështja të ecë më tej. Dhe më e rënda është se kjo nuk është çudi për askënd. Kjo është arsyeja pse ky vend nuk beson më te drejtësia: jo sepse nuk ka ligje, por sepse ligjet nuk funksionojnë për të gjithë njësoj.
