“O kërmë”, “o fundërrinë e historisë që qelb Tiranën me gojën tënde”, “pis burrë”… Jo, këto nuk janë britma nga ndonjë sherr banal rruge. Janë fjalët që dalin nga zyra më e lartë e Bashkisë së Tiranës – komunikimi zyrtar i një njeriu që supozohet të përfaqësojë dinjitetin e kryeqytetit.
Përballë thirrjes së SPAK-ut dhe dyshimeve për një tjetër arrati të turpshme, Erion Veliaj – koloneli i hajdutërisë – nuk zgjodhi rrugën e shpjegimeve. Në vend të kësaj, ai shpërtheu në një stuhi sharjesh që do të bënte të skuqeshin edhe banditët e rrugës. Kjo nuk është thjesht një shfaqje e temperamentit – është dëshmi e panikut të një njeriu që e ndjen pushtetin duke i rrëshqitur nga duart.
Në kohën kur qytetarët kërkojnë transparencë, profili zyrtar i kryebashkiakut është shndërruar në një platformë sharjesh primitive. Ndërkohë, ushtria e tij dixhitale, e paguar me paratë e taksapaguesve, punon pa pushim për të fshirë çdo zë kritik, duke krijuar një botë artificiale në diktaturë moderne, ku vetëm lavdërimet mbijetojnë.
Por skandali më i madh qëndron në heshtjen e drejtësisë. Si mundet që një zyrtar i lartë, përballë katër akuzave që parashikojnë 20-35 vite burg, të lihet i lirë të fluturojë si zog shtegtues? Përgjigja është po aq e thjeshtë sa edhe e tmerrshme: Veliaj po lejohet të largohet që të mos flasë. Sepse një Veliaj i arrestuar do të ishte fillimi i fundit për perandorinë e Edi Ramës. Heshtja e kolonelit është çmimi i lirisë së tij.
Teksa Edi Rama kërcënon të mbyllë TikTok-un, ndoshta duhet të mendojë të mbyllë rrjetet sociale të kolonelit të tij përpara se fjalori i tij vulgar të bëhet modeli i komunikimit për një brez të tërë. Tirana meriton më shumë se një kryebashkiak që degradon komunikimin publik në nivel rruge, që arratiset si kriminel në kërkim dhe që censuron si diktator i vogël dhe mendon se pushteti e justifikon çdo sjellje primitive.
Ushtria dixhitale e Veliajt mund të fshijë komentet, por nuk mund të fshijë turpin e këtij degradimi institucional. Është koha që koloneli i hajdutëve të kuptojë: pushteti është i përkohshëm, por turpi i sjelljeve të tij do të mbetet i përjetshëm në kujtesën e qytetit.
Vetëm përgjegjësia para drejtësisë dhe përgjigjja ndaj qytetarëve mund ta shpëtojnë dinjitetin e mbetur të institucioneve tona. Por për këtë duhet më shumë se heshtja e Ramës dhe sharjet e Veliajt – duhet vullnet politik dhe kurajo qytetare.
/gazetareforma.com
