Në kontekstin e zhurmës së protestave, Ilir Meta, kryetari i Partisë së Lirisë, zgjodhi të nderojë poetin e madh Dritëro Agolli, duke e sjellë në vëmendjen e përditshmërisë politike me një pasazh që ngjall reflektim. Meta, me respekt të thellë ndaj figurës së Agollit, thekson: “Dritëroi nuk kishte frikë fare nga vdekja, se e dinte që kishte bërë gjëra të mëdha, po linte vepra të mëdha dhe vargje të përjetshme.” Ky sentiment është një dëshmi e qartë e vlerësimit të tij ndaj poetit që, edhe pse i shtyrë të bashkëjetojë me mashtrues, nuk u bë kurrë pjesë e tyre.
Meta shtoi, duke iu referuar një fryme të re që lind: “Por një Agim i Ri po lind, i dashur Avokat, si ai Ylli i Mëngjesit në Krujë, siç e përmend Longfellow te poema e tij kushtuar Skëndërbeut!” Këto fjalë janë një thirrje për një nisje të re, të mbushur me premtimin e një të ardhmeje ku Shqipëria qëndron tërësisht e palëkundur. Meta përdor metaforën e yllit të mëngjesit për të simbolizuar rilindjen dhe rinovimin, një optimizëm që ai shpreson të ndajë me gjithë ata që janë të përfshirë në kauzën e tij politike dhe shoqërore.
