Shqipëria nuk është e lodhur, është e tradhtuar!

Ka një fjali që dëgjohet shpesh në Shqipëri: njerëzit janë lodhur.

Është e vërtetë, por e paplotë.

Njerëzit nuk janë lodhur vetëm nga politika. Janë lodhur nga zhgënjimi që përsëritet me kostum të ri. Nga premtimet që ndryshojnë fjalor, por jo strukturë. Nga liderët që flasin për modernizim ndërsa përdorin metoda të vjetra kontrolli. Nga opozitat që vijnë si alternativë dhe shpesh sillen si trashëgimtarë të së njëjtës kulturë pushteti.

Por mbi të gjitha, njerëzit janë lodhur nga ndjenja se vendimet po merren gjithmonë pa ta.

Kjo nuk është lodhje normale. Është tradhti e akumuluar.

Kur një qytetar sheh bregdetin të negociohet, nuk sheh vetëm një projekt. Sheh gjithë herët kur iu tha se nuk kupton. Se vendimet janë të komplikuara. Se ekspertët e dinë. Se investitorët duhen respektuar. Se zhvillimi kërkon sakrifica. Se kundërshtimi është primitiv.

Kur një qytetar sheh mediat të heshtin ose të zgjohen vonë, nuk sheh vetëm lajm të vonuar. Sheh gjithë herët kur realiteti i tij nuk u konsiderua mjaftueshëm i rëndësishëm derisa u bë i dobishëm për dikë tjetër.

Kur një qytetar sheh qeverinë të flasë me përbuzje për protestën, nuk dëgjon vetëm një deklaratë politike. Dëgjon të njëjtin ton që e ka ndjekur prej vitesh: ti je popull, por jo pronar; voton, por mos pyet; paguan, por mos kërko; ikën jashtë, por mos gjyko; rri këtu, por mos ngri zërin.

Prandaj protesta nuk është thjesht zemërim momental. Është kujtesë që ka gjetur trup.

Është gjithë ajo që njerëzit kanë thënë në kafene, në familje, në emigracion, në komente, në heshtje, në neveri private dhe që papritur doli në publik.

Ky është moment i rrallë.

Sepse shoqëritë nuk ndryshojnë vetëm kur zemërohen. Ndryshojnë kur arrijnë ta shohin zemërimin si diçka më të madhe se problemi personal.

Dhe sot, shumë shqiptarë po e kuptojnë se problemi i tyre nuk është i veçuar. Nuk është vetëm paga, vetëm çmimi, vetëm emigrimi, vetëm prona, vetëm mjedisi, vetëm korrupsioni, vetëm zgjedhjet, vetëm media.

Është e gjithë struktura që e bën qytetarin të ndihet i huaj në vendin e vet.

Kjo është arsyeja pse protesta ka fuqi. Sepse flet për një ndjenjë që nuk mund të kapet me një sondazh: ndjenja se Shqipëria po të ikën nga duart edhe kur je ende brenda saj.

A do të mbetet kjo ndjenjë vetëm shpërthim, apo do të bëhet kërkesë politike?

Nëse mbetet shpërthim, sistemi do ta presë të lodhet.

Nëse bëhet kërkesë, sistemi do të detyrohet të përgjigjet.

Sepse Shqipëria nuk është e lodhur në kuptimin që nuk i intereson më.

Është e lodhur sepse i ka interesuar për shumë gjatë dhe është tradhtuar shumë shpesh.

Dhe kur një shoqëri e tradhtuar fillon të flasë me zë të përbashkët, pushteti bën mirë të mos e ngatërrojë me zhurmë!