Shkodra në duart e ‘dy klasë shkollë’: Nga 834 mijë eurot e Harvardit tek masakra që ‘zhduku’ kryebashkiakun
Në një SMS të kapur nga SPAK, kryebashkiaku i Shkodrës Benet Beci tallet hapur me paratë e taksapaguesve: “500 mijë euro për profesorët e Harvardit, 320 mijë euro për ne me dy klasë shkollë.” Gjashtë muaj më vonë, ndërsa katër shkodranë derdhën gjakun në një masakër bandash në qendër të qytetit, Beci u “zhduk” – duke u shfaqur vetëm për 40 minuta në SPAK, ku refuzoi çdo koment.
Historia e Benet Becit është më shumë se ajo e një kryebashkiaku të korruptuar. Është kronika e një sistemi që promovon, mbron dhe shpërblen abuzuesit e parasë publike, duke i çuar në krye të qyteteve që kanë nevojë për shpëtim, jo për plaçkitje të re.
Në 32 vjet pluralizëm, Beci vendosi dy rekorde në Shkodër: i pari socialist që mori drejtimin e këtij qyteti tradicionalisht demokrat dhe kryebashkiaku që qëndroi më pak në detyrë. Por rruga e tij drejt kreut të Shkodrës është një udhëtim i gjatë përmes korridoreve të pushtetit, ku lidhjet familjare hapnin dyer dhe milionat e taksapaguesve “zhdukeshin” në tendera të dyshimtë.
Fillimi duket pothuajse romantik – një djalë që hyn në Bankën e Shqipërisë falë lidhjeve të babait me Sali Berishën në Paris. Por historia shpejt kthehet në një sagë korrupsioni që kalon përtej ndarjeve partiake. Nga drejtori i Fondit të Financimit Rural në ’99, Beci u bë drejtori më jetëgjatë i Fondit Shqiptar të Zhvillimit, një institucion që administron qindra miliona euro në vit.
“Poligoni eksperimental” i PS-së në Shkodër duket se ka një model të qartë. Në 2019, Valdrin Pjetri, i promovuar si “drejtues i suksesshëm i tatimeve”, u detyrua të jepte dorëheqjen pa arritur të ulej në karrigen e kryebashkiakut – një e shkuar me dënim për drogë në Itali dhe akuza për pastrim parash përmes një hoteli luksoz në Tiranë e ndoqën deri në Shkodër.
Por skandali më i fundit i Becit në KESH është emblematik për të gjithë sistemin. Një tender 834 mijë euro për një “studim strategjik” u kthye në objekt talljeje në SMS-të e tij: profesorët e Harvardit përballë atyre “me dy klasë shkollë”. Përçmimi ndaj parasë publike nuk mund të ishte më i hapur.
Sistemi vazhdoi të prodhonte korrupsion edhe pas largimit të Becit nga FSHZH. Nën drejtimin e Dritan Agollit, 500 milionë lekë për një “menu 100 fshatrash” përfunduan në xhepat e djalit të tij, ndërsa dhjetëra miliona euro u shpenzuan për të “mbushur gropa” në rrugët e sapondërtuara.
Por heshtja e Becit gjatë masakrës së Shkodrës është ndoshta dëshmia më e fortë e dështimit të këtij sistemi. Ndërsa Bashkim dhe Flutura Basha, një çift i pafajshëm pensionistësh, Hamza Lici dhe Arlind Bushati binin viktima të një përplasje mes bandave të Bajrave dhe Licëve në mes të qytetit, kryebashkiaku i zgjedhur për të mbrojtur qytetarët ishte “zhdukur”.
“Zhdukja” e tij simbolike në ditën e masakrës është një metaforë e përsosur për të gjithë klasën politike që ka drejtuar Shkodrën – të pranishëm vetëm për të marrë, të padukshëm kur qyteti ka nevojë për udhëheqje.
Sot, ndërsa SPAK zgjeron rrjetin e hetimeve, pyetja nuk është më pse “u zhduk” Beci, por si arriti një sistem i tërë të “zhdukte” 834 mijë euro të taksapaguesve në një tender të vetëm, dhe sa miliona të tjera kanë “humbur” në rrugën e gjatë nga Parisi në Harvard e deri në Shkodër.
Ndërsa qyteti historik pret ende një udhëheqës që do t’i shërbejë qytetarëve dhe jo xhepave të vet, një pyetje therëse mbetet: Si mund të presësh ndryshim nga i njëjti sistem që prodhoi Becin dhe Pjetrin? Ndoshta përgjigjja qëndron pikërisht në atë SMS përçmuese – diferenca mes atyre që vijnë të shërbejnë dhe atyre që vijnë “me dy klasë shkollë” për të vjedhur.
/gazetareforma.com
