Çështja e Agon Channel nuk është thjesht një gjyq i humbur, por pjesë e një zinxhiri vendimmarrjesh dhe marrëdhëniesh që, sipas fakteve dhe deklaratave publike, kanë prodhuar kosto të larta financiare dhe debate mbi ndikimin në qeverisje.
Mbyllja e televizionit Agon Channel i ka kushtuar Shqipërisë mbi 110 milionë euro dëmshpërblim. Gjykata e Arbitrazhit ka vendosur se veprimet ndaj këtij televizioni ishin të padrejta dhe të motivuara politikisht, duke e lidhur çështjen me faktin se media ishte kritike ndaj qeverisë . Përveç kësaj, shteti ka paguar edhe mbi 4.6 milionë euro për studio ligjore, pa arritur të shmangë humbjen.
Por kjo çështje lidhet edhe me një rrjet më të gjerë bashkëpunimesh dhe kontratash konsulence, ku përmendet shpesh emri i ish-kryeministrit britanik Tony Blair dhe strukturave të lidhura me të.
Sipas raportimeve dhe deklaratave publike, marrëdhënia mes kryeministrit Edi Rama dhe Tony Blair shkon përtej një raporti këshillimi. Diplomati Agim Nesho e ka cilësuar këtë lidhje si problematike, duke deklaruar se Blair ka ushtruar ndikim të drejtpërdrejtë në vendime të rëndësishme dhe se përfitimet financiare janë realizuar përmes kontratave konsulence dhe kompanive të lidhura me të dhe familjen e tij.
Në këtë kuadër, një nga rastet më të diskutuara është përfshirja e kompanisë “Omnia Strategy”, në pronësi të bashkëshortes së Blair, Cherie Blair, e cila ka përfituar miliona euro nga buxheti i shtetit shqiptar për përfaqësim në arbitrazh, përfshirë edhe çështjen Becchetti.
Ndërkohë, raportime të tjera tregojnë se marrëveshjet me “Tony Blair Institute for Global Change” dhe kompani të lidhura me rrjetin e tij nuk janë bërë publike në detaje. Edhe pse institucionet shqiptare kanë pranuar bashkëpunimin, përmbajtja dhe kostoja e kontratave mbeten të paqarta.
Po ashtu, kompani të tjera të lidhura me ish-bashkëpunëtorë të Blair, si “Delivery Associates”, kanë ofruar konsulencë për institucionet shqiptare, përfshirë Bashkinë e Tiranës, ndërsa kontratat përkatëse nuk janë bërë transparente.
Një tjetër rast i debatueshëm është projekti “Diella”, i prezantuar si iniciativë për përdorimin e inteligjencës artificiale, por që sipas kritikëve lidhet me projekte dhe interesa të institutit të Blair.
Në të njëjtën kohë, përmenden edhe bashkëpunime të tjera si përfshirja e “Crown Agency” në sistemin doganor apo kontrata konsulence me kompani ndërkombëtare, të cilat kanë ngritur pikëpyetje mbi mënyrën se si janë përdorur fondet publike dhe çfarë përfitimesh konkrete kanë sjellë.
Në thelb, rasti i Agon Channel shfaqet si një nga episodet më të kushtueshme, por jo i vetmi, në një model vendimmarrjeje ku ndërhyrjet politike, kontratat e paqarta dhe bashkëpunimet me struktura të huaja kanë prodhuar kosto të larta për buxhetin e shtetit.
Përfundimisht, ndërsa faturat financiare janë konkrete dhe të matshme, shumë nga marrëveshjet dhe ndikimet që lidhen me këto procese mbeten ende pa transparencë të plotë për publikun.
