Mbetjet urbane që kanë pushtuar lumenjtë e vendit janë një problematik shumë shqetësuese dhe pavarësisht se mediat dhe njerëzit e prekur nga kjo problematikë kanë ngritur alarmin, institucionet vazhdojnë të heshtin.
Në zonën e ish-Fushës së Aviacionit mbetjet kanë pushtuar lumin e Tiranës dhe pamjet e përcjella prej andej paraqisin një situatë është dramatike.
Inxhinieri i mjedisit, pedagogu Lulzim Bauman në një intervistë për Report Tv ka deklaruar se deri në derdhjen në Adriatik janë mbi 100 pika të nxehta, që kërkojnë ndërhyrje urgjente.
“Nga Shkoza dhe Lanabregasi është katastrofa mjedisore. Janë mbetje urbane, shtëpiake, por edhe industriale. Këtu kemi mungesë koshash. Kemi pika prej 16 vitesh, si në Valias, 4 metra. Më parë ishte djegur. Ajo është skandaloze për mjedisin. Plastika do 500 vite që të riciklohet. Ky është një lum i vdekur, në këtë lloj lumi nuk jeton asnjë lloj organizimi. Niveli i metalit është shumë lart. Kadiumi që është shumë i rrezikshëm, në këtë lum është 104 herë më shumë se normat. Ky i ngordh gjallesat dhe njerëzit. Edhe baseni i Ishmit, që shkon në grykëderdhje, aty ka njerëz që gjuajnë për peshk. Mendimi im është që shteti nuk duhet ti lejojë njerëzit që gjuajnë peshk, se është i infektuar. Kadiumi është metal që vjen nga industritë e riciklimit. Kjo është bombë ekologjike. Landfilli pastrohet për dy ditë. Baseni i Ishmit do të paktën një vit” tha ai.
Nga ana tjetër, banorët e zonës kërkojnë ndërhyrjen e institucioneve për të larguar plehrat, teksa tregojnë se ikin me vrap në këtë pjesë të rrugës për shkak të plehrave dhe erës së rëndë.
“Institucionet të marrin masa sa më shumë. Ka mbi një vit që kalojmë me vrap këtu, kur ishim në shtëpi dezinfektojmë dhe heqim rrobat. Këtu kalojmë të paktën një herë në ditë”.
Edhe pse kjo situatë është e përsëritur shpesh herë nuk ka marrë zgjidhje për banorët.
Kujtojmë se ndotja e mjedisit, por sidomos lumenjve është një problem i mprehtë për vendin tonë.
Disa ditë më parë, pamje shqetësuese janë publikuar edhe nga ujërat e lumit Drin që përshkojnë qytetin e Lezhës.
Nga ngjyra e tyre dallohet qartë se nuk ka një rrjedhë të vazhdueshme, ndërsa aroma e pakëndshme ka shkaktuar problematike për banorët.
Nga një mundësi për turizmin dhe për zhvillimin ekonomik të Lezhës, ai është kthyer në një ujëmbledhës të ujërave të zeza, të mbetjeve të ndryshme urbane si edhe të mbetjeve industriale duke u kthyer kështu në një shqetësim për banorët e Lezhës.
Deri tani askush nuk është kujtuar se kush i ka hedhur këto mbetje, sa herë janë kontrolluar lumenjtë, përse nuk janë pastruar?
