Në vitin 1944, pas Luftës së Dytë Botërore, Shqipëria u bë një shtet komunist nën udhëheqjen e Enver Hoxhës. Ai udhëhoqi vendin për 40 vjet me një dorë të hekurt dhe ndërhyrjen e tij në çdo aspekt të shoqërisë. Një simbol i kësaj kontrolli të papërbashkueshëm është ndërtimi i bunkereve të shumtë në të gjithë Shqipërinë. Ndër ta, bunkeri i Bllokut të Dytë është bërë i famshëm për madhësinë dhe qëllimin e tij të çuditshëm.
Në vitin 1976, Enver Hoxha vendosi të ndërtojë këtë bunkër në qendrën e Tiranës, të njohur ndryshe si “Blloku.” Blloku ishte një zonë e ndaluar për të gjithë përveç liderëve komunistë dhe ish-ushtarëve. Bunkeri, me përmasat mbi 17,000 metra katrorë, ishte një prej ndërtesave më të mëdha të këtij lloji në botë.
Madhësia e këtij bunkeri është e mahnitshme. Ai është projektuar për të strehuar udhëheqësit më të lartë të Shqipërisë, duke përfshirë vetë Enver Hoxhën, në rast të një sulmi të jashtëm ose krizeje. Me murra të trasha betoni dhe dyert e blinduara, bunkeri kishte për qëllim të rezistonte ndaj çdo goditjeje potenciale. Po ashtu, ishte i pajisur me qendër komunikimi dhe depo armësh.
Për të mbrojtur sekretin e tij, ndërtimi i bunkerit ishte një operacion i fshehtë. Përveç inxhinierëve dhe arkitektëve të përfshirë, askush nuk kishte dijeni për ndërtimin e tij derisa Shqipëria u rrethua nga një zvarranik politik në vitin 1992. Pas hapjes së bunkerit, opinioni publik ishte i befasuar nga madhësia dhe shpërfaqja e tij, ndërsa njerëzit filluan të ndiheshin të habitur nga ekzistenca e një vendi kaq të fshehur.
Megjithë faktin që bunkeri i Bllokut të Dytë është një ndërtesë e pazbatueshme dhe e tmerrshme, pasi Shqipëria u hap ndaj botës në vitin 1992, shumë njerëz janë tërhequr nga kjo strukturë unike. Sot, bunkeri është i hapur për vizitorë dhe është përdorur për ngjarje kulturore dhe ekspozita që shpalosin historinë e kohës së komunizmit në Shqipëri.
Bunkeri i Bllokut të Dytë është një simbol i epokës së Enver Hoxhës dhe një kujtim i një periudhe të ndarë dhe të mbyllur. Madhësia dhe kompleksiteti i tij e bëjnë një destinacion tërheqës për ata që duan të mësojnë më shumë për historinë e Shqipërisë nën komunizëm dhe për të kuptuar njëherazi madhësinë e ndryshimeve që vendi ka përjetuar pas hapjes së tij ndaj botës.
