Siç edhe shumëkush ka thënë, cicërima e zogjve vërtet ka ndryshuar gjatë pandemisë, ka treguar të premten një studim shkencor.
Duke analizuar cicërimat e harabelave të regjistruara përgjatë dekadash, shkencëtarët kanë pranuar një ndryshim në repertorin e zogjve, kur mbi qytete ra heshtja.
Zogjtë ngritën cilësinë e cicërimave të tyre kur lëshonin tinguj për ta mbrojtur territorin e tyre dhe për ta joshur partnerin. Dhe gjatë kësaj kohe mund t’iu jetë dukur njerëzve se cicërima e zogjve u bë më e zëshme, por në fakt harabelat cicëruan më butë.
Këto këngë më të ëmbla e më të buta ishin shkaktuar nga mungesa e zhurmës në prapavijë.
Elizabeth Derryberry nga departamenti i ekologjisë dhe biologjisë evolucionare në Universitetin e Tennessees në Knoxville të Shteteve të Bashkuara të Amerikës ka studiuar për vite me radhë se si ndotja nga zhurma ndikon në cicërimat e zogjve.
“Njerëzit kishin të drejtë kur thanë se zogjtë po tingëllojnë më ndryshe gjatë pandemisë dhe ata e mbushën hapësirën, që në të vërtetë ishte e braktisur”, ka thënë ajo për BBC News.
“Përderisa ne jemi shpërngulur nga hapësira e zërave, zogjtë janë shpërngulur aty dhe mendoj se kjo na tregon se sa shumë ndikim të madh kemi në cicërimat e zogjve dhe në komunikim, sidomos nëpër qytete”.
Falë një studimi të gjatë të cicërimave të zogjve me kurora të bardha që jetojnë në dhe përreth zonës së San Francisco Bay, shkencëtarët mundën t’i krahasonin efektet para dhe gjatë pandemisë.
Ajo çka zbuluan ishte pak e befasishme. Shumicën e kohës, harabeli mashkull cicëron, dhe gjatë heshtjes zogjtë i përmirësuan performancat e tyre vokale dhe cicëruan këngë “më tërheqëse” me ton më të ulët për ta mbrojtur territorin e tyre dhe për ta joshur një harabel femër.
Kur ra niveli i zhurmës gjatë karantinës, cicërima e tyre në fakt tingëllonte më tërheqëse për zogjtë e tjerë të tufës”, ka thënë Derryberry.
Kjo tregon se sa shpejt natyra mund të rikuperohet nga efektet e ndotjes nga zhurma e njerëzve, shtoi ajo.
Çfarë tregoi studimi?
Falë një studimi të gjatë për këngët e harabelave me kurorë të bardhë që jetonin në dhe përreth zonës së Gjirit të San Franciskos, shkencëtarët ishin në gjendje të krahasonin efektet para dhe gjatë bllokimit.
Ajo që gjetën ishte befasi. Shumicën e kohës, janë harabelët meshkuj që këndojnë, dhe gjatë heshtjes zogjtë përmirësuan performancën e tyre vokale dhe kënduan këngë “më seksi” me amplitut të ulët për të mbrojtur territorin e tyre dhe për të dashuruar një femër.
“Kur nivelet e zhurmës ranë gjatë ndërprerjes, këngët e tyre tingëllonin më seksi për zogjtë e tjerë në popullatë,” tha Dr Derryberry.
Ajo tregon se sa shpejt natyra mund të shërohet nga efektet e ndotjes së zhurmës njerëzore.
“Ky studim tregon se kur zvogëloni ndotjen e zhurmës ka pothuajse një efekt të menjëhershëm në sjelljen e botës së egër dhe kjo është me të vërtetë emocionuese”.
Një ‘pranverë e heshtur’?
Mbyllja ishte në fakt një eksperiment natyror se si jeta e egër i përgjigjej zhurmës së gjeneruar nga njerëzit.
Nivelet e trafikut nëpër Urën e Golden Gate ranë në nivele të ngjashme me vitet 1950 dhe u raportua në mediat sociale se kojotët u panë duke u endur nëpër të.
Është shkruar shumë për lidhjen që njerëzit kanë ndjerë me natyrën gjatë bllokimit. Dhe ky studim ofron disa prova që të dy kafshët e egra dhe njerëzit kanë përfituar nga “heshtja”.
“Përmirëson gjendjen tuaj të të qenit dhe shëndetin mendor që të jeni në gjendje të dëgjoni më shumë zogj dhe mendoj se mbyllja e nënvizoi atë, dhe ky studim tregoi disa të dhëna për ta mbështetur këtë ide”, tha Dr Derryberry.
