Rama nuk ka frikë nga zemërimi, ka frikë nga pyetjet

Zemërimi është i dobishëm për qeverinë, për sa kohë mbetet zhurmë.

Një turmë e zemëruar mund të etiketohet. Mund të filmohet në momentin më të dobët. Mund të quhet e manipuluar, emocionale, e nxitur, e paguar, e futur në lojë nga dikush tjetër. Pushtetet e vjetra dinë të mbijetojnë me zemërim. Madje shpesh e ushqejnë, sepse zemërimi pa strukturë digjet shpejt.

Ajo që nuk digjet shpejt janë pyetjet.

Prandaj Rama nuk ka frikë nga britmat. Ka frikë nga pyetjet e sakta.

Kush e propozoi projektin? Kush e miratoi? Kush e ndryshoi statusin? Kush e vlerësoi impaktin? Kush e negocioi? Kush e dinte? Kush heshti? Kush përfiton? Kush humbet? Kush e pati detyrë të mbronte publiken dhe nuk e bëri?

Sepse një qeveri mund t’i përgjigjet një turme me polici, propagandë ose arrogancë. Por një qeveri që pyetet me dokumente, kronologji, emra, ligje dhe vendime, detyrohet të dalë nga mjegulla ku fshihet.

Aty fillon frika e vërtetë.

Frika e pushtetit nuk është se qytetarët thonë “ik”. Frika është kur qytetarët thonë: “Shpjego.”

Shpjego pse publiku nuk u pyet.

Shpjego pse një territor i përbashkët bëhet objekt pazari.

Shpjego pse “strategjik” përdoret gjithmonë për investitorin dhe rrallë për qytetarin.

Shpjego pse mediat heshtin deri sa historia bëhet ndërkombëtare.

Shpjego pse çdo kundërshtim quhet anti-zhvillim, por asnjë vendim nuk quhet anti-publik.

Këtu protesta bëhet më e rrezikshme për qeverinë: kur nuk është vetëm shpërthim, por hetim qytetar.

Dhe kjo është arsyeja pse qeveria mundohet ta kthejë debatin te “kush është pas tyre?”. Është pyetja më e dobishme për pushtetin, sepse e largon vëmendjen nga pyetja që duhet të jetë në qendër:

Kush është pas vendimeve?

Jo kush është pas protestës.

Kush është pas ligjeve?

Kush është pas heshtjes?

Kush është pas koncesioneve?

Kush është pas medias që hesht?

Kush është pas zhvillimit që gjithmonë kalon mbi qytetarin?

Protesta nuk duhet të bjerë në kurthin e shpjegimit të vetes çdo ditë. Një protestë qytetare nuk ka pse të japë biografi për të fituar të drejtën e zemërimit. Qeveria duhet të japë dokumente për të fituar të drejtën e vendimmarrjes.

Kjo është përmbysja e vërtetë e narrativës.

Jo: “Ne nuk jemi agjentë.”

Por: “Ju jeni përgjegjës.”

Jo: “Ne nuk jemi kundër zhvillimit.”

Por: “Ju nuk jeni pronarë të vendit.”

Jo: “Na dëgjoni.”

Por: “Jepni llogari.”

Dhe sot, pyetja që po ngrihet në Shqipëri nuk është thjesht pse po protestojnë njerëzit.

Pyetja është pse iu desh të protestonin që shteti të kujtohej se publiku ekziston.