Problemi me një pjesë të mirë të medias në Shqipëri nuk është thjesht se raporton vonë, keq apo me frikë.
Problemi është se shumë media janë të lidhura me të njëjtat interesa që protesta po kundërshton: oligarkë, leje ndërtimi, koncesione, reklama shtetërore, para publike dhe marrëdhënie të drejtpërdrejta me pushtetin.
Prandaj mund të japin pamje nga protesta. Mund të flasin për krizë politike. Mund të kritikojnë Ramën në përgjithësi. Por kur vjen puna te emrat, te pronat publike, te investitorët strategjikë, te ndërtuesit, te koncesionet dhe te paratë që mbajnë në këmbë sistemin, aty nis heshtja.
Kjo është arsyeja pse protesta nuk duhet të shohë vetëm politikën, por gjithë strukturën që e mban politikën në pushtet.
Media e kapur prodhon fasadën.
Patronazhistët mbajnë kontrollin në terren.
Njëra e zbukuron pushtetin në ekran. Tjetra e mbron në lagje, në administratë, në komente, në zyra, në lista dhe në presionin e përditshëm ndaj qytetarëve.
Njëra e fsheh problemin.
Tjetra sulmon këdo që e përmend.
Prandaj nuk mjafton të thuhet “ky televizion heshti”. Duhet parë kush e financon, çfarë biznesesh ka pas, çfarë lejesh ka marrë, çfarë përfiton nga heshtja dhe çfarë humbet nëse ky sistem bie.
E njëjta gjë vlen edhe për patronazhistët. Listat, nëse qarkullojnë, duhen trajtuar me kujdes ligjor dhe etik, jo përhakmarrje ndaj njerëzve të zakonshëm, por për të kuptuar si është ndërtuar kontrolli, si është përdorur administrata dhe si është trajtuar qytetari si pronë partie.
Nëse media nuk i shërben qytetarit në këtë moment, qytetari nuk ka pse t’i shërbejë asaj me klikime, audiencë dhe para.
Dhe nëse oligarkët mbajnë gjallë propagandën, kapin ekranet, përfitojnë nga pronat publike dhe pastaj financojnë heshtjen, qytetari nuk ka pse të ushqejë bizneset e tyre.
Bojkoto median e kapur.
Bojkoto oligarkët.
Bojkoto bizneset, produktet, shërbimet dhe platformat që mbajnë gjallë këtë sistem.
Kjo protestë nuk është vetëm kundër një kryeministri.
Është kundër gjithë sistemit që e mban atë në këmbë.
Në këtë sistem, media e kapur dhe patronazhistët bëjnë të njëjtën punë me mjete të ndryshme: njëra mbulon, tjetra kontrollon.
