Procedimet e qytetarëve pas protestave nuk mund të kthehen në armë për të frikësuar sheshin.
Policia mund të referojë. Mund të shoqërojë. Mund të procedojë. Por prokuroria nuk është zyrë protokolli që vulos çdo letër që i vjen nga policia. Ka detyrë të filtrojë, të kërkojë prova dhe të ndajë qartë protestuesin nga krimineli.
Sepse kjo që po ndodh dita ditës po merr formën e një presioni të hapur ndaj qytetarëve.
Çdo ditë procedohen njerëz. Çdo ditë shpallen emra. Çdo ditë tentohet të krijohet ideja se protesta paska “organizatorë” të identifikuar nga policia. Por procedimi policor nuk është certifikatë drejtimi.
Nëse fakti që policia procedon dikë e bën automatikisht organizator, atëherë çdo ditë po “lindin” dhjetëra organizatorë të rinj. Kjo është absurde.
Protesta është qytetare. Nëse nuk ka drejtues të shpallur, nuk mund të shpiken drejtues me gisht policie. Nuk mund të merret një qytetar që ka folur, ka marshuar, ka thirrur apo ka qenë në shesh dhe të kthehet në “organizator” vetëm sepse kështu i leverdis narrativës së pushtetit.
Prokuroria duhet të mbajë qëndrim.
Pjesëmarrja në protestë, thirrja qytetare, prania në shesh dhe kundërshtimi politik nuk mund të trajtohen si vepra penale.
Sepse kjo punë po shkon keq. Po kthehet pak nga pak në përplasje të hapur mes qytetarëve dhe partisë shtet. Sa më shumë procedime prodhon policia, aq më shumë pushteti po kërkon ta lodhë protestën me dosje, gjoba dhe frikë.
Qytetarët nuk mund të trajtohen si të pandehur vetëm pse protestojnë.
Protesta nuk është krim. Frikësimi i saj me procedime masive është problemi.
