Për vite me radhë, Edi Rama i trajtoi gratë si bastionin e sigurt të pushtetit. Me fjalë të bukura, me kuota, me emërime dhe me propagandën e pafund të “grave në vendimmarrje”, ai u përpoq të krijonte idenë se kishte fituar besimin e tyre.
Shumë prej tyre u përdorën si fasadë e një sistemi ku firmat delegoheshin, përgjegjësitë shpërndaheshin dhe propaganda shitej si emancipim.
Por gratë e këtij vendi nuk jetojnë në postera. Jetojnë me faturat, me çmimet, me pagat, me emigrimin e fëmijëve, me pasigurinë dhe me padrejtësitë e përditshme.
Prandaj sot, për herë të parë pas shumë kohësh, janë pikërisht ato që po i kthejnë shpinën.
Mjafton të shohësh protestat e ditëve të fundit. Vajza, studente, nëna, gra profesioniste. Një prani masive e tyre, që rrallë është parë në Shqipëri.
Gratë mund t’i duartrokasësh për vite me radhë. Mund t’u bësh premtime, t’u japësh slogane dhe t’u shesësh iluzione. Por kur ato humbin besimin, nuk ka propagandë që i kthen pas. Dhe kur gratë dalin në shesh kundër teje, dije se fundi ka nisur!
