Më 8 Korrik, besimtarët myslimanë, veçanërisht ata të besimit bektashi në Shqipëri, kremtuan Ditën e Ashures,një ditë me simbolikë të thellë shpirtërore e historike.
Kjo datë lidhet ngushtësisht me përkujtimin e tragjedisë së Qerbelasë, ku u martirizua Imam Hysejni, nipi i Profetit Muhamed dhe biri i Fatimes dhe Aliut. Ai, bashkë me familjarët dhe ndjekësit e tij, u flijua për idealet e drejtësisë, lirisë dhe dinjitetit njerëzor.
Në traditën bektashiane, Ashura shënon kulmin e dhjetë ditëve të zisë për Imam Hysejnin dhe 72 dëshmorët e Qerbelasë. Këto ditë konsiderohen si një periudhë reflektimi mbi sakrificën për të vërtetën dhe kundërshtimin ndaj padrejtësive.
Ceremonitë fetare, lutjet dhe përkujtimi në teqetë bektashiane shërbejnë për të rikujtuar jo vetëm ngjarjen historike, por edhe për të ringjallur vlerat njerëzore të dashurisë, drejtësisë dhe bashkëjetesës.
Një nga simbolet më të njohura të kësaj dite në Shqipëri është gatimi i ëmbëlsirës tradicionale “ashure”, një puding i bërë me grurë, sheqer, fruta të thata dhe erëza. Ashureja nuk është vetëm një ushqim ceremonial, por një akt solidariteti, pasi ndahet me të afërm, fqinj e të varfër, pa dallim feje apo përkatësie. Ky veprim simbolizon paqen, mirëkuptimin dhe dashurinë universale – në nder të një kauze që i tejkalon kufijtë fetarë.
Emri “Ashure” rrjedh nga arabishtja ashara, që do të thotë “dhjetë”, duke iu referuar ditës së dhjetë të muajit Muharrem sipas kalendarit hixhri, pikërisht data e betejës së Qerbelasë.
Por përtej numrit dhe historisë, Ashura përfaqëson qëndresën dhe frymën morale të Imam Hysejnit, i cili, duke refuzuar t’i bindet kalifatit të Jezidit, qëndroi stoik në mbrojtje të mësimeve të Profetit dhe parimeve të Islamit të pastër.
Lidhja mes Profetit Muhamed dhe Imam Hysejnit ishte më shumë se familjare – ishte shpirtërore. Profeti e përshkruante shpesh me fjalët: “Hysejni është nga unë dhe unë jam nga Hysejni”, duke theksuar se sakrifica e nipit të tij ishte një vazhdimësi e rrugës profetike, në shërbim të së vërtetës dhe të drejtës.
Këtë vit, ceremonia kryesore në Shqipëri u mbajt në Kryegjyshatën Botërore Bektashiane, ku morën pjesë besimtarë nga vende të ndryshme. Kryegjyshi botëror, Haxhi Dede Edmond Brahimaj, në mesazhin e tij theksoi rëndësinë e veprave të mira në një kohë të trazuar për njerëzimin.
Ai u bëri thirrje të gjithëve që të ndalin konfliktet dhe luftërat, për t’i hapur rrugë paqes, dashurisë dhe bashkëjetesës ndërnjerëzore.
Ashurja mbetet më shumë se një ditë zie apo një traditë fetare, është një moment për të kujtuar të kaluarën, për të ndriçuar të tashmen dhe për të ndërtuar një të ardhme më të drejtë dhe më njerëzore.
