Një fund tragjik ka marrë kërkimi për 54-vjeçarin e zhdukur në Korçë, kur palombarët zbuluan trupin e tij të pajetë në rezervuarin e Kamenicës rreth orës 16:30. Ngjarja merr përmasa edhe më dramatike pasi i ati i viktimës ndodhej pranë vendit të ngjarjes, duke rrëfyer për mediat historinë e vuajtjeve shëndetësore dhe ekonomike të familjes.
“Djali jetonte me mua. Ndonjë problem nuk kishte, por shfaqte dhimbje koke dhe e çoja në spital urgjent çdo dy-tre ditë”.
Në një vend ku paga minimale është 40 mijë lekë dhe pensionet mesatare rreth 15 mijë lekë, historia e këtij babai është rrëqethëse.
“E çoja me taksi, nga 20 mijë lekë paguaja. Ambulanca më vinte këtu, i bëri një gjilpërë qetësuese. Atje e kam çuar, nuk ma mbanin, i bënin një qetësues edhe iknim”.
Çdo udhëtim në spital praktikisht konsumonte të ardhurat mujore të familjes. Përballë varfërisë ekstreme dhe pamundësisë për të përballuar shpenzimet mjekësore, shumë familje shqiptare detyrohen të zgjedhin mes ushqimit dhe ilaçeve.
Sipas të atit, viktima kishte një vizitë të planifikuar për në Tiranë pas një ekzaminimi të programuar për 6 shkurt, por kostoja e lartë e transportit dhe qëndrimit në kryeqytet përbënte një barrë të pamundur financiare.
“Kam 25 ditë mund ta kem çuar urgjent 5-6 herë. Kontaktin e fundit e ka pasur me mua”- përfundoi ai, para se të njoftohej për gjetjen e trupit të pajetë të të birit.
Kjo ngjarje tragjike nxjerr në pah jo vetëm problematikat e thella të sistemit shëndetësor në vend, ku mungesa e shërbimeve të specializuara në zonat periferike dhe kostot e larta të transportit e trajtimit shpesh rezultojnë fatale për pacientët në nevojë por edhe pabarazinë sociale dhe varfërinë ekstreme që mbyt familjet shqiptare.
Në një kohë kur kostot e jetesës rriten çdo ditë, pensionet dhe pagat minimale mbeten në nivele që nuk garantojnë as mbijetesën, e jo më trajtimin e duhur shëndetësor.
