Wizz Air përfshihet sërish në një tjetër skandal që nxjerr në pah mënyrën problematike dhe shpesh abuzive me të cilën trajtohen pasagjerët shqiptarë. Rreth 400 udhëtarë nga dy fluturime të kompanisë me destinacion Tiranën, një nga Bologna dhe një nga Bergamo, janë devijuar në aeroportin e Brindisit rreth orës 03:00 të mëngjesit të datës 7 janar, pa asnjë zgjidhje konkrete dhe pa informacion të qartë për vazhdimin e udhëtimit.
Situata ka dalë shpejt jashtë kontrollit. Pasagjerët e irrituar nga orët e gjata të pritjes, mungesa e shpjegimeve dhe ndjesia e braktisjes totale, kanë protestuar ashpër brenda aeroportit. Në shenjë revolte, një pjesë e tyre kanë kaluar portat e kontrollit, kanë sfiduar kordonët e sigurisë dhe janë zhvendosur drejt pistës së aeroportit, duke kërkuar nisjen e menjëhershme drejt Shqipërisë. Protesta ka vijuar për orë të tëra, ndërsa pasagjerët mbetën pa përgjigje dhe pa mbështetje reale nga kompania ajrore.
Ky episod nuk është një rast i izoluar, por pjesë e një modeli që po përsëritet vazhdimisht. Prej vitesh, qindra denoncime nga pasagjerë shqiptarë përshkruajnë udhëtimin me Wizz Air si një përvojë stresuese dhe shpesh poshtëruese, me anulime të papritura, devijime pa paralajmërim, mungesë asistence, zero transparencë dhe vështirësi ekstreme për të marrë rimbursime apo kompensime. Edhe këtë herë, justifikimi i përdorur ka qenë ai i kushteve të paqëndrueshme atmosferike, një arsye që pasagjerët e dëgjojnë shpesh, por që rrallë shoqërohet me zgjidhje konkrete dhe respektim të të drejtave të tyre.
Makthi i radhës për këta udhëtarë është provuar vetëm një ditë më parë, kur në vend që të zbrisnin në Tiranë, janë gjetur në Brindisi në orët e para të mëngjesit, të lodhur, të paorientuar dhe pa asnjë garanci se kur do të arrinin në destinacionin final. Akomodimi, transporti alternativ dhe informacioni bazë, elemente minimale në raste të tilla, munguan ose u lanë në mëshirë të fatit.
Ky rast shton edhe një herë pyetjen se pse pasagjerët shqiptarë trajtohen si klientë të dorës së dytë dhe pse abuzimet përsëriten pa pasoja për kompaninë. Ndërsa Wizz Air vazhdon të mbajë një pozicion dominant në tregun shqiptar, episode të tilla tregojnë qartë se çmimi i ulët i biletës shpesh paguhet me stres, pasiguri dhe mungesë respekti ndaj udhëtarit. Për sa kohë këto praktika vazhdojnë pa reagim serioz institucional, pasagjerët shqiptarë do të mbeten peng i një sistemi që i sheh më shumë si numra sesa si njerëz.
