Pas përfundimit të funeralit të Papa Françeskut në Vatikan, Imzot Arjan Dodaj foli për rëndësinë e jashtëzakonshme që kishte Papa në jetën e çdo njeriu dhe boshllëkun që lë mungesa e tij për Kishën Katolike.
“E vumë re në manifestimin e mijëra besimtarëve, por edhe të njerëzve të thjeshtë që nuk i përkasin kishës katolike, si dhe në përfaqësimin e mbi 170 kombeve të ndryshme. Ky ishte Papa Françesku: Papa i të gjithëve. Ai dinte të prekte zemrën e çdo lloj njeriu. Ishte një baba, një manifestim i mëshirës hyjnore, i përkëdheljes së Zotit,” u shpreh Imzot Dodaj.
Ai theksoi lidhjen e veçantë që kishte personalisht dhe që kishte Kisha Katolike me Atin e Shenjtë, duke shtuar se “Papa Françesku shkon përtej fjalës. Çdokush që e ka takuar, mban gjallë kujtimin e pranisë, kujdesit dhe dashurisë së tij. Edhe në Shqipëri, çdo shqiptar ndiente borxhin shpirtëror ndaj një Pape që dinte të përkulej përpara zemrave të vuajtura. Papa ishte dhe mbetet shenja e afrimitetit të Zotit.”
Në lidhje me boshllëkun e krijuar nga ndarja e tij nga jeta, Imzot Dodaj tha: “Në realitetin e Kishës Katolike, kjo është një mungesë fizike, sepse Shpirti i Shenjtë gjithmonë i përgjigjet nevojave të kohës me figurat e duhura, ashtu siç Papa Françesku për 12 vite ngriti zërin për të drejtën dhe paqen.”
I pyetur për lidhjen e Papa Françeskut me Shqipërinë, ai tregoi se Papa e njohu vendin tonë vonë, për çka ndiente keqardhje dhe bëri gjithçka për të hapur dyert ndaj Shqipërisë.
“E donte Shqipërinë sepse, në njëfarë mënyre, ndiente se e kishte njohur vonë. Në kohën që i mbeti si Papë, ai e shfrytëzoi për të na pritur dhe për të ardhur vetë mes nesh. E ka shprehur se ishte i keqardhur që njohu me vonesë historinë e persekutimit dhe vuajtjeve të popullit shqiptar, por një herë që e njohu, na hapi zemrën dhe dyert,” tha Imzot Dodaj.
Në fund, ai dha një mesazh për të gjithë shqiptarët në këto kohë sfidash dhe trazirash:
“Papa, edhe duke ardhur në Shqipëri, në këtë realitet të fragmentuar të botës së sotme, na tha: Hidhni poshtë muret, ndërtoni ura, jini kultura e takimit, jo e përçarjes. Ky është mesazhi që dua të përcjell: të kapemi për dore, jo vetëm në fotografi, por me zemër me njëri-tjetrin, siç bëri Papa Françesku me dashurinë e tij. Të lejojmë të na përqafojë dashuria e Zotit, ashtu siç ai na përqafoi ne.”
