Të paktën 160 punonjës të kujdesit shëndetësor nga Gaza, përfshirë më shumë se 20 mjekë, besohen të jenë ende në paraburgimet izraelite, ndërsa Organizata Botërore e Shëndetësisë ka shprehur shqetësim për sigurinë dhe mirëqenien e tyre.
Healthcare Workers Watch (HWW), një OJQ palestineze, ka konfirmuar se 162 punonjës shëndetësorë janë ende të ndaluar nga Izraeli, përfshirë disa nga mjekët më të njohur të Gazës.
Gjithashtu, 24 punonjës të tjerë janë zhdukur pas arrestimeve që u bënë në spitale gjatë konfliktit.
Muath Alser, drejtor i HWW, ka theksuar se ndalimi i një numri kaq të madh punonjësish shëndetësorë është një shkelje e ligjit ndërkombëtar dhe rrit vuajtjet e civilëve palestinezë duke i privuar ata nga kujdesi shëndetësor dhe ekspertiza e nevojshme.
Ai theksoi se kjo ka një ndikim shkatërrues në ofrimin e kujdesit për palestinezët, duke shkaktuar vdekje të parandalueshme dhe përkeqësuar gjendjen e civilëve.
“Synimi i Izraelit ndaj fuqisë punëtore të kujdesit shëndetësor në këtë mënyrë ka një ndikim shkatërrues në ofrimin e kujdesit shëndetësor për palestinezët, me vuajtje të shumta, vdekje të panumërta të parandalueshme dhe çrrënjosje efektive të të gjitha specialiteteve mjekësore,” tha Alser.
OBSH ka verifikuar se 297 punonjës shëndetësorë janë arrestuar nga ushtria izraelite që nga fillimi i luftës, por nuk ka të dhëna të përditësuara mbi numrin e atyre që janë liruar. HWW raporton një numër më të lartë arrestimesh, duke përfshirë gjithsej 339 punonjës të kujdesit shëndetësor të arrestuar.
Shqetësimi i OBSH-së është thelluar pas raportimeve për dhunën dhe keqtrajtimin e punonjësve të kujdesit shëndetësor në paraburgimet izraelite. Dëshmitë e mjekëve të arrestuar tregojnë se ata janë marrë nga spitalet dhe ambulancat, janë transferuar ilegalisht në burgje izraelite dhe janë nënshtruar torture, rrahjeve dhe kushteve çnjerëzore për muaj të tërë.
“Sinqerisht, pa marrë parasysh se sa shumë flas për atë që kam përjetuar në paraburgim, është vetëm një pjesë e asaj që ka ndodhur me të vërtetë. E kam fjalën për të rrahur me kondakë pushke dhe për t’u sulmuar nga qentë. Kishte pak ose aspak ushqim, higjienë personale, sapun brenda qelive, pa ujë, pa tualet, pa letër higjienike… Pashë njerëz që po vdisnin atje… Më rrihnin aq keq sa nuk mund të përdorja këmbët ose të ecja. Nuk kalon ditë pa tortura.,” tha Dr Mohammed Abu Selmia
