Nga foltorja e kuvendit deputetja e PD, Jorida Tabaku akuzoi qeverinë se ndonëse ka ndryshuar buchetin 4 herë qytetarë nuk po shohin përfitim. Sipas saj në asnjë nga debatet publike për buxhetin nuk është dëgjuar asnjëherë asnjë arsyetim që ka në qendër qytetarin.
PJESË NGA FJALA E TABAKUT
Buxheti – ndryshime si gjithnjë që nuk sjellin asnjë ndryshim!
Për të gjykuar dhe për të kuptuar një buxhet shtetit mjafton të shohësh se sa herë është amenduar. Deri më tani, ky buxhet është amenduar 3 herë dhe nëse i hyjmë arsyeve reale të këtyre amendimeve do të kuptojmë se asnjëherë nuk kanë qenë prioritet qytetarët.
Fatkeqësisht në asnjë nga debatet publike në lidhje me buxhetin nuk u dëgjua asnjëherë një diskutim që në qendër të ketë qytetarin dhe familjen shqiptare. Edhe kësaj radhe në qendër të debatit nuk janë familjet dhe qytetarët, as kriza që është ulur këmbëkryq në tryezat e shqiptarëve.
Pasi ky buxhet, rishihet për herën e tretë duke u arnuar për interesin e disa oligarkëve, disa bizneseve që vazhdojnë të pasurohen ndërsa familjet shqiptare largohen. Një tjetër tragjedi që shoqëron debatet e buxheteve në parlament.
Sa më shumë që shqiptarët largohen aq më shumë debatohet për një buxhet që nuk u shërben atyre dhe as u ofron atyre më shumë mundësi. Përkundrazi përherë vijmë dhe diskutojmë në fund të vitit një akt normativ që si për çdo vit adreson një llokmë të madhe buxheti të shpërndarë me koncesione apo tendera publikë.
Eurostat edhe një herë na ka renditur në vendin me fuqinë blerëse më të ulët në rajonin e Ballkanit Perëndimor, 32% e mesatares së BE. Më poshtë se Mali i Zi që ka një popullsi prej thuajse 1 milion banorësh, më poshtë se Bosnja Hercegovina që ka thuajse dy vjet që nuk miraton një buxhet.
Po të fundit jemi dhe në raport të të ardhurave për frymë ndërkohë që jemi të parët në raport me PPP-të dhe shpenzimet për PPP në rajon.
Këto disnivele tregojnë edhe një herë për një shoqëri thellësisht të padrejtë në raport me ata që punojnë dhe investojnë për të ardhmen e tyre. Pasi është e pamundur që kjo shoqëri dhe kjo Shqipëri të prodhojë vetëm për 5% të qytetarëve e biznesve dhe më tej 95% shqiptarë të varfër apo shtresë e mesme që vetëm mund të varfërohet.
Një vit më parë në debatin për buxhetin e këtij viti kam kërkuar nga qeveria që të ketë parasysh dy çështje; së pari krizën inflacioniste që po dukej në horizont dhe që qeveria e mohonte me kokëfortësi. Së dyti, manaxhimin e një borxhi të fshehur që po lindte si pasojë e rindërtimit dhe keqpërdorimit të buxhetit për interesa fushate dhe jo vetëm.
Jemi sot në prag të vitit 2023 dhe qeveria ka miratuar një buxhet ku pranon se ka një borxh të fshehur dhe detyrime të prapambetura që kapin shifrën e thuajse 1 mld euro.
Jemi sot përpara faktit që shqiptarët kanë paguar deri në nëntor të këtij viti 1.2 mld euro më shumë për produkte importi edhe pse importet janë pakësuar me 6.4%.
Shqiptarët prej 8 muajsh kanë paguar një çmim nafte me vlerë +200 lek/litër ndërkohë që norma e inflacionit sipas metodës së harmonizuar është 8% duke mos pësuar rënie.
Shporta e ushqimeve është inflacionuar me 30% mesatarisht që nga shkurti 2022.
Ky është realiteti i vendit më të varfër në rajonin e Ballkanit Perëndimor, që ka pabarazinë më të madhe në rajon dhe që po vuan më shumë se kushdo tjetër në rajon inflacionin socialist.
Për vite me radhë kemi insistuar që të zhvillojmë një debat se si mund të ndërtojmë një sistem më të drejtë për qytetarët për të promovuar lirinë e tregut, meritokracinë dhe mobilitetin social.
