Një orë pritje para derës për telefonin e Ajola Xoxës. Një vit pritje për telefonat e dy vëllezërve. SPAK-u, institucioni që supozohet të jetë thika e mprehtë e drejtësisë, duket se ka frikë edhe nga dy iPhone-ët e familjes Veliaj.
Kronologjia është tronditëse në thjeshtësinë e saj: Një vit paralajmërime publike. Një vit kohë për të fshirë çdo gjurmë. Një vit duke pritur “momentin e duhur” që kurrë nuk vjen. Ndërkohë kryebashkiaku udhëton i qetë për në Gjermani, kalon përmes aeroportit pa u shqetësuar, kthehet në Tiranë dhe vazhdon punën sikur asgjë të mos ketë ndodhur.
“SPAK-u është i kapur nga Berisha,” tallet Veliaj nga zyra e tij, ndërsa sistemit të tij korruptiv i shtohen çdo ditë prova të reja. Gazetarja Klodiana Lala zbulon një dosje të re korrupsioni, por çfarë vlere ka çdo zbulim kur institucionet e drejtësisë nuk marrin as masat më elementare të hetimit?
Ndërsa tendera të dyshimtë vazhdojnë të lulëzojnë në bashki, ndërsa vëllai i kryebashkiakut pasurohet në heshtje përmes kompanive fantazmë, SPAK-u duket se ka vetëm një strategji: pritjen. Por çfarë po pret? Sa prova duhet të fshihen ende para se të veprojë?
Historia do të kujtojë jo vetëm heshtjen e SPAK-ut, por edhe cinizmin e një sistemi ku kryebashkiaku tallet hapur me institucionin që supozohet ta hetojë. Dy telefona që mund të zbulonin një perandori të tërë korruptive mbeten të paprekur, ndërsa drejtësia shqiptare vazhdon të “presë momentin e duhur”.
Ndoshta pyetja nuk është më pse SPAK-u nuk vepron – është çfarë ka në ato telefona që e tremb kaq shumë? Dhe më e rëndësishmja: sa kohë duhet të presë drejtësia para se të kuptojë se çdo minutë vonesë është një minutë më shumë për të fshirë gjurmët e korrupsionit?
/gazetareforma.com
