Rritja e numrit të lindjeve me çrregullime të spektrit të autizmit po ndikon drejtpërdrejt në stabilitetin e shumë familjeve shqiptare. Një pjesë e konsiderueshme e çifteve përballen me tensione që çojnë deri në divorc, pasi diagnoza e fëmijës bëhet një barrë që shpesh nuk ndahet në mënyrë të barabartë.
Në shumë raste, nënat mbeten të vetme përballë kësaj sfide, jo vetëm për të përkujdesur fëmijën, por edhe për të përballuar pasojat psikologjike dhe ekonomike që sjell situata.
Brixhilda Muça, drejtuese e qendrës “Lumturo Dhimbjen” dhe vetë nënë e një djali me autizëm, thotë:
“Këta baballarë nuk e durojnë dot që kanë një fëmijë me probleme. Ndihen keq kur dalin në rrugë sepse, në të vërtetë, këta fëmijë në rrugë tërheqin vëmendjen dhe shpesh fajësohen nga shoqëria. E nisin akuzat, ku përfshihen edhe familjarët e bashkëshortëve dhe kështu nisin konfliktet.”
Ajo thekson se shpesh nënat përballen me këtë realitet të dhimbshëm të vetme, ndërsa partneri i tyre zgjidh arratisjen në mënyra vetë-shkatërruese:
“Baballarët fillojnë të përdorin drogën, alkoolin apo edhe bixhozin. Nënat duhet të punojnë, jo vetëm për fëmijën, por edhe për të larë borxhin që kanë marrë për të blerë shtëpi, pasi babai i ka lënë paratë që merr nga puna e tij në bixhoz.”
Të dhënat aktuale flasin për një situatë alarmante, një në 31 fëmijë lind me çrregullime të spektrit të autizmit. Ky fakt po kthehet në një plagë sociale që rrezikon të thellohet më tej për shkak të mungesës së mbështetjes shtetërore.
Kujtojmë se, sapo fëmija mbush 18 vjeç, situata rëndohet edhe më shumë. Në këtë moshë, atyre u hiqet përfundimisht çdo mbështetje financiare nga shteti, përfshirë edhe pagesa si kësti i paaftësisë, duke lënë familjet pa asnjë formë përkujdesjeje institucionale.
