Çdo vit, më 17 qershor, bota ndalet për të reflektuar mbi një nga sfidat më të mëdha mjedisore dhe sociale: shkretëtirëzimin dhe thatësirën.
Kjo ditë ka për qëllim të rrisë ndërgjegjësimin mbi ndikimin e këtyre fenomeneve dhe të theksojë rëndësinë e veprimit të kordinuar në mbrojtje të tokës.
E themeluar nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara para më shumë se dy dekadash, kjo ditë nxit ndërgjegjësimin global për nevojën e menaxhimit të qëndrueshëm të tokës, si një mjet për të ndalur degradimin, për të rikthyer pjellorinë e saj dhe për të garantuar një të ardhme të qëndrueshme për komunitetet më të prekura.
Shkretëtirëzimi është një proces i rrezikshëm i humbjes së pjellorisë së tokës, shpesh i shkaktuar nga thatësira të zgjatura, shpyllëzimi dhe praktikat e paqëndrueshme bujqësore. Ky proces prek në mënyrë të drejtpërdrejtë jetën e miliona njerëzve, sidomos në zonat rurale ku toka është burimi kryesor i jetesës.
Sipas të dhënave të fundit, më shumë se 2 miliardë hektarë tokë janë tashmë të degraduara. Ky realitet jo vetëm që rrezikon prodhimin bujqësor dhe biodiversitetin, por shton varfërinë, rrit pasiguritë ushqimore dhe përshpejton ndryshimet klimatike.
Për të përballuar këtë sfidë, është thelbësore përfshirja aktive e komuniteteve lokale, zgjidhje të bazuara në evidenca dhe bashkëpunimi i të gjitha niveleve të shoqërisë, nga qeveritë tek organizatat e shoqërisë civile.
Një shembull është CNVP, një organizatë aktive në gjashtë shtete të Ballkanit, e cila kontribuon në përmirësimin e jetës së komuniteteve rurale përmes mbështetjes së menaxhimit të qëndrueshëm të burimeve natyrore.
Rigjenerimi i tokës nuk është vetëm çështje mjedisore, por edhe ekonomike e sociale. Përmirësimi i cilësisë së tokës sjell vende pune, nxit zhvillimin rural, ndihmon në rimëkëmbjen pas krizave si pandemia COVID-19 dhe fuqizon rezistencën ndaj ndryshimeve klimatike.
Në këtë ditë simbolike, le të kujtojmë se toka është një pasuri e përbashkët dhe mbrojtja e saj është përgjegjësi e përbashkët.
