I solli Shqipërisë medaljen e artë, por Federata shqiptare i hoqi trajnerin/ Briken Calja shpërthen: “Nuk i bëhet kjo kampionit të Botës, është qesharake”

Briken Calja i ka dhuruar Shqipërisë një tjetër sukses të madh ndërkombëtar, por pas medaljeve dhe rekordeve ka nxjerrë në pah një problem serioz që prej kohësh shoqëron peshëngritjen shqiptare: mungesën e mbështetjes për sportistët elitarë.

Peshëngritësi shqiptar shkëlqeu në Lojërat Mesdhetare, ku fitoi medaljen e artë në stilin e shkëputjes dhe medaljen e bronztë në shtytje, ndërsa theu katër rekorde. Në shkëputje, Calja ngriti 154 kilogramë, duke vulosur një rikthim të fuqishëm pas një periudhe të vështirë në karrierën e tij.

“Ky është mbi të gjitha një rezultat historik. Përveç medaljes së artë në stilin e shkëputjes, theva dhe katër rekorde. Ky është një lajm shumë i mirë dhe mbi të gjitha një rezultat fantastik”, deklaroi Calja për Top Channel.

Suksesi merr edhe më shumë peshë për faktin se sportisti u rikthye pas rreth dy vitesh larg aktivitetit dhe pasi kishte kaluar vështirësi të mëdha.

“Pas 13 vitesh, kur kisha dhe probleme të mëdha dhe isha në një pauzë prej dy vitesh, ishte ëndrra ime më e madhe që të rikthehesha sërish me medalje dhe të isha prezent në Lojërat Mesdhetare. Normalisht që është diçka shumë madhore për mua”, u shpreh ai.

Calja falënderoi familjen, njerëzit që e kanë mbështetur, klubin Tirana, Ministrinë e Mbrojtjes dhe Ministrinë e Arsimit, ndërsa vlerësoi ndryshimin e ligjeve dhe mbështetjen institucionale si një stimul të rëndësishëm.

Por rruga drejt medaljes kishte edhe një tjetër pengesë të madhe. Calja tregoi se për të konkurruar iu desh të humbiste rreth 7.5-8 kilogramë.

“Vështirësitë më bëjnë akoma më të fortë. Një ndër vështirësitë e mia më të mëdha ishte rënia nga pesha. Humba gati 7 kilogramë e gjysmë deri në 8 kilogramë dhe ishte një nga sfidat e mia më të mëdha. Fatmirësisht ia dola dhe ndihem jashtëzakonisht shumë i lumtur”, tregoi ai.

Megjithatë, denoncimi më i fortë i kampionit lidhet me Federatën Shqiptare të Peshëngritjes. Sipas Caljës, pikërisht përpara një aktiviteti kaq të rëndësishëm, trajneri i tij nuk ishte përfshirë për të udhëtuar me të, një vendim që sportisti thotë se e dëmtoi edhe psikologjikisht.

“Një ndër problematikat kryesore ishte mbështetja e Federatës, që la shumë për të dëshiruar dhe mbi të gjitha ka qenë një dëm nga ana psikologjike. Më hoqën trajnerin. Nuk çuan trajnerin, që ishte kryesore”, deklaroi Calja.

Situata, sipas tij, ndryshoi vetëm pas ndërhyrjes së Komitetit Olimpik, të cilin kampioni e falënderoi për rikthimin e emrit të trajnerit në delegacion.

“Fatmirësisht, gjej rastin të falënderoj Komitetin Olimpik për rifutjen e emrit të trajnerit te shtesat. Ishte një moment që për mua… nuk di të gjej fjalën, sepse është vërtet për të ardhur keq. Nuk mund t’i hiqet trajneri kampionit të Botës dhe të Evropës! Por fatmirësisht ia dolëm dhe po flasim për medalje”, u shpreh ai.

Deklarata e Caljës rikthen fuqishëm në vëmendje shqetësimin për mënyrën se si mbështeten sportistët shqiptarë që përfaqësojnë vendin në arenën ndërkombëtare, një problematikë e ngritur dhe raportuar prej kohësh. Rasti bëhet edhe më domethënës kur bëhet fjalë për një sportist që vazhdon të sjellë medalje për Shqipërinë.

Calja foli gjithashtu për argumentin e hapjes së rrugës për brezin e ri, duke theksuar se mbështetja e të rinjve nuk duhet të nënkuptojë anashkalimin e kampionëve që vazhdojnë të prodhojnë rezultate.

“Unë jam shumë dakord që të rinjtë janë e ardhmja, por nuk mund të anashkalosh një kampion Evrope, një kampion Bote, që herë pas here…është pjesë e medaljeve”, tha Calja.

Në fund, ai e bëri edhe më të drejtpërdrejtë kritikën ndaj Federatës Shqiptare të Peshëngritjes.

“Jo më larg se para tre-katër muajve u rishpalla kampion Evrope dhe së fundmi kampion i Mesdheut, dhe mbështetja e Federatës është… më mirë mos e them sepse është qesharake.”

Briken Calja largohet kështu nga Lojërat Mesdhetare me një medalje ari, një bronzi dhe katër rekorde. Shqipërinë e bëri sërish krenare, por triumfi i tij shoqërohet nga një denoncim që nuk mund të kalojë pa vëmendje: një kampion që lufton për medalje ndërkombëtare thotë se iu desh të luftonte edhe për të pasur pranë trajnerin e tij.